Varaha Purana — Chapter 42

VrP 42.42

दुर्वासा उवाच । तद्वत् फाल्गुनमासे तु शुक्लपक्षे तु द्वादशीम् । उपोष्य प्रोक्तविधिना हरिमाराधयेत् सुधीः नरसिंहाय पादौ तु गोविन्दायेत्युरू तथा । कटिं विश्वभुजे पूज्य अनिरुद्धेत्युरस्तथा कण्ठं तु शितिकण्ठाय पिङ्गकेशाय वै शिरः । असुरध्वंसनायेति चक्रं तोयात्मने तथा । शङ्खमित्येव संपूज्य गन्धपुष्पफलैस्तथा तदग्रे घटमादाय सितवस्त्रयुगान्वितम् । तस्योपरि नृसिहं तु सौवर्णं ताम्रभाजने । सौवर्ण शक्तितः कृत्वा दारुवंशमयेऽपि वा रत्नगर्भघटे स्थाप्य तं संपूज्य च मानवः । द्वादश्यां वेदविदुषे ब्राह्मणाय निवेदयेत् एवं कृते फलं प्राप्तं यत् पुरा पार्थिवेन तु । तस्याहं संप्रवक्ष्यामि वत्सनाम्ना महामुने आसीत् किंपुरुषे वर्षे राजा परमधार्मिकः । भारतेति च विख्यातस्तस्य वत्सः सुतोऽभवत् स शत्रुभिर्जितः संख्ये हृतकोशो द्विपादवान् । वनं प्रायात् सपत्नीको वसिष्ठस्याश्रमेऽवसत् कालेन गच्छता सोऽथ वसिष्ठेन महर्षिणा । किं कार्यमिति स प्रोक्तो वसस्यस्मिन् महाश्रमे राजोवाच । भगवन् हृतकोशोऽहं हृतराज्यो विशेषतः । शत्रुभिर्हतसंकल्पो भवन्तं शरणं गतः । उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि एवमुक्तो वसिष्ठस्तु तस्येमां द्वादशीं मुने । विधिना प्रत्युवाचाथ सोऽपि सर्वं तथाऽकरोत् तस्य व्रतान्ते भगवान् नारसिंहस्तुतोष ह । चक्रं प्रादाच्च शत्रूणां विध्वंसनकरं परम् तेनास्त्रेण स्वकं राज्यं जितवान् स नृपोत्तमः । राज्ये स्थित्वाऽश्वमेधानां सहस्त्रमकरोद् विभुः । अन्ते च विष्णुलोकाख्यं पदमाप च सत्तम एषा धन्या पापहरा द्वादशी भवतो मुने । कथिता या प्रयत्नेन श्रुत्वा कुरु यथेप्सितम्

durvāsā uvāca | tadvat phālgunamāse tu śuklapakṣe tu dvādaśīm | upoṣya proktavidhinā harimārādhayet sudhīḥ narasiṃhāya pādau tu govindāyetyurū tathā | kaṭiṃ viśvabhuje pūjya aniruddhetyurastathā kaṇṭhaṃ tu śitikaṇṭhāya piṅgakeśāya vai śiraḥ | asuradhvaṃsanāyeti cakraṃ toyātmane tathā | śaṅkhamityeva saṃpūjya gandhapuṣpaphalaistathā tadagre ghaṭamādāya sitavastrayugānvitam | tasyopari nṛsihaṃ tu sauvarṇaṃ tāmrabhājane | sauvarṇa śaktitaḥ kṛtvā dāruvaṃśamaye'pi vā ratnagarbhaghaṭe sthāpya taṃ saṃpūjya ca mānavaḥ | dvādaśyāṃ vedaviduṣe brāhmaṇāya nivedayet evaṃ kṛte phalaṃ prāptaṃ yat purā pārthivena tu | tasyāhaṃ saṃpravakṣyāmi vatsanāmnā mahāmune āsīt kiṃpuruṣe varṣe rājā paramadhārmikaḥ | bhārateti ca vikhyātastasya vatsaḥ suto'bhavat sa śatrubhirjitaḥ saṃkhye hṛtakośo dvipādavān | vanaṃ prāyāt sapatnīko vasiṣṭhasyāśrame'vasat kālena gacchatā so'tha vasiṣṭhena maharṣiṇā | kiṃ kāryamiti sa prokto vasasyasmin mahāśrame rājovāca | bhagavan hṛtakośo'haṃ hṛtarājyo viśeṣataḥ | śatrubhirhatasaṃkalpo bhavantaṃ śaraṇaṃ gataḥ | upadeśapradānena prasādaṃ kartumarhasi evamukto vasiṣṭhastu tasyemāṃ dvādaśīṃ mune | vidhinā pratyuvācātha so'pi sarvaṃ tathā'karot tasya vratānte bhagavān nārasiṃhastutoṣa ha | cakraṃ prādācca śatrūṇāṃ vidhvaṃsanakaraṃ param tenāstreṇa svakaṃ rājyaṃ jitavān sa nṛpottamaḥ | rājye sthitvā'śvamedhānāṃ sahastramakarod vibhuḥ | ante ca viṣṇulokākhyaṃ padamāpa ca sattama eṣā dhanyā pāpaharā dvādaśī bhavato mune | kathitā yā prayatnena śrutvā kuru yathepsitam