Varaha Purana — Chapter 40

VrP 40.40

दुर्वासा उवाच । तथैव पौषमासे तु अमृतं मथितं सुरैः । तत्र कूर्मो भवेद् देवः स्वयमेव जनार्दनः तस्येयं तिथिरुद्दिष्टा हरेर्वै कूर्मरूपिणः । पुष्यमासस्य या शुद्धा द्वादशी शुक्लपक्षतः तस्यां प्रागेव संकल्प्य प्राग्वत् स्नान्नादिकाः क्रियाः । निर्वर्त्याराधयेद् रात्र्यामेकादश्यां जनार्दनम् । पृथङ्मन्त्रैर्मुनिश्रेष्ठ देवदेवं जनार्दनम् ॐकूर्माय पादौ प्रथमं प्रपूज्य नारायणेति हरेः कटिं च । संकर्षणायेत्युदरं विशोके- त्युरोभवायेति तथैव कण्ठम् । सुबाहवेत्येव भुजौ शिरश्च नमो विशालाय रथाङ्गसारम् स्वनाममन्त्रेण सुगन्धपुष्पै- र्नानानिवेद्यैर्विविधैः फलैश्च । अभ्यर्च्य देवं कलशं तदग्रे संस्थाप्य माल्यैः सितकण्ठदाम तं रत्नगर्भं तु पुरेव कृत्वा स्वशक्तितो हेममयं तु देवम् । समन्दरं कूर्मरूपेण कृत्वा संस्थाप्य ताम्रे घृतपूर्णपात्रे । पूर्णघटस्योपरि संनिवेश्य श्वो ब्राह्मणायैवमेवं तु दद्यात् श्वो ब्राह्मणान् भोज्य सदक्षिणांश्च यथाशक्त्या प्रीणयेद् देवदेवम् । नारायणं कूर्मरूपेण पश्चाद् तथा स्वयं भुञ्जीत सभृत्यवर्गः एवं कृते विप्र समस्तपापं विनश्यते नात्र कुर्याद् विचारम् । संसारचक्रं तु विहाय शुद्धं प्राप्नोति लोकं च हरेः पुराणम् । प्रयान्ति पापानि विनाशमाशु श्रीमांस्तथा जायते सत्यधर्मः अनेकजन्मान्तरसंचितानि नश्यन्ति पापानि नरस्य भक्त्या । प्रागुक्तरूपं तु फलं भवेत नारायणस्तुष्टिमायाति सद्यः

durvāsā uvāca | tathaiva pauṣamāse tu amṛtaṃ mathitaṃ suraiḥ | tatra kūrmo bhaved devaḥ svayameva janārdanaḥ tasyeyaṃ tithiruddiṣṭā harervai kūrmarūpiṇaḥ | puṣyamāsasya yā śuddhā dvādaśī śuklapakṣataḥ tasyāṃ prāgeva saṃkalpya prāgvat snānnādikāḥ kriyāḥ | nirvartyārādhayed rātryāmekādaśyāṃ janārdanam | pṛthaṅmantrairmuniśreṣṭha devadevaṃ janārdanam oṃkūrmāya pādau prathamaṃ prapūjya nārāyaṇeti hareḥ kaṭiṃ ca | saṃkarṣaṇāyetyudaraṃ viśoke- tyurobhavāyeti tathaiva kaṇṭham | subāhavetyeva bhujau śiraśca namo viśālāya rathāṅgasāram svanāmamantreṇa sugandhapuṣpai- rnānānivedyairvividhaiḥ phalaiśca | abhyarcya devaṃ kalaśaṃ tadagre saṃsthāpya mālyaiḥ sitakaṇṭhadāma taṃ ratnagarbhaṃ tu pureva kṛtvā svaśaktito hemamayaṃ tu devam | samandaraṃ kūrmarūpeṇa kṛtvā saṃsthāpya tāmre ghṛtapūrṇapātre | pūrṇaghaṭasyopari saṃniveśya śvo brāhmaṇāyaivamevaṃ tu dadyāt śvo brāhmaṇān bhojya sadakṣiṇāṃśca yathāśaktyā prīṇayed devadevam | nārāyaṇaṃ kūrmarūpeṇa paścād tathā svayaṃ bhuñjīta sabhṛtyavargaḥ evaṃ kṛte vipra samastapāpaṃ vinaśyate nātra kuryād vicāram | saṃsāracakraṃ tu vihāya śuddhaṃ prāpnoti lokaṃ ca hareḥ purāṇam | prayānti pāpāni vināśamāśu śrīmāṃstathā jāyate satyadharmaḥ anekajanmāntarasaṃcitāni naśyanti pāpāni narasya bhaktyā | prāguktarūpaṃ tu phalaṃ bhaveta nārāyaṇastuṣṭimāyāti sadyaḥ