Taittiriya Samhita (Black Yajurveda) — Kanda 3 — Chapter 1

TS 3 1.1.1

प्रजापतिर् अकामयत प्रजाः सृजेयेति स तपो ऽतप्यत स सर्पान् असृजत सो ऽकामयत प्रजाः सृजेयेति स द्वितीयम् अतप्यत स वयाꣳस्य् असृजत सो ऽकामयत प्रजाः सृजेयेति स तृतीयम् अतप्यत स एतं दीक्षितवादम् अपश्यत् तम् अवदत् ततो वै स प्रजा असृजत यत् तपस् तप्त्वा दीक्षितवादं वदति प्रजा एव तद् यजमानः

prajāpatir akāmayata prajāḥ sṛjeyeti sa tapo 'tapyata sa sarpān asṛjata so 'kāmayata prajāḥ sṛjeyeti sa dvitīyam atapyata sa vayāṃsy asṛjata so 'kāmayata prajāḥ sṛjeyeti sa tṛtīyam atapyata sa etaṃ dīkṣitavādam apaśyat tam avadat tato vai sa prajā asṛjata yat tapas taptvā dīkṣitavādaṃ vadati prajā eva tad yajamānaḥ

TS 3 1.1.2

सृजते यद् वै दीक्षितो ऽमेध्यम् पश्यत्य् अपास्माद् दीक्षा क्रामति नीलम् अस्य हरो व्य् एति । अबद्धम् मनो दरिद्रं चक्षुः सूर्यो ज्योतिषाꣳ श्रेष्ठो दीक्षे मा मा हासीः । इत्य् आह नास्माद् दीक्षाप क्रामति नास्य नीलं न हरो व्य् एति यद् वै दीक्षितम् अभिवर्षति दिव्या आपो ऽशान्ता ओजो बलं दीक्षाम्

sṛjate yad vai dīkṣito 'medhyam paśyaty apāsmād dīkṣā krāmati nīlam asya haro vy eti | abaddham mano daridraṃ cakṣuḥ sūryo jyotiṣāṃ śreṣṭho dīkṣe mā mā hāsīḥ | ity āha nāsmād dīkṣāpa krāmati nāsya nīlaṃ na haro vy eti yad vai dīkṣitam abhivarṣati divyā āpo 'śāntā ojo balaṃ dīkṣām

TS 3 1.1.3

तपो ऽस्य निर् घ्नन्ति । उन्दतीर् बलं धत्तौजो धत्त बलं धत्त मा मे दीक्षाम् मा तपो निर् वधिष्ट । इत्य् आह । एतद् एव सर्वम् आत्मन् धत्ते नास्यौजो बलं न दीक्षां न तपो निर् घ्नन्ति । अग्निर् वै दीक्षितस्य देवता सो ऽस्माद् एतर्हि तिर इव यर्हि याति तम् ईश्वरꣳ रक्षाꣳसि हन्तोः ।

tapo 'sya nir ghnanti | undatīr balaṃ dhattaujo dhatta balaṃ dhatta mā me dīkṣām mā tapo nir vadhiṣṭa | ity āha | etad eva sarvam ātman dhatte nāsyaujo balaṃ na dīkṣāṃ na tapo nir ghnanti | agnir vai dīkṣitasya devatā so 'smād etarhi tira iva yarhi yāti tam īśvaraṃ rakṣāṃsi hantoḥ |

TS 3 1.1.4

भद्राद् अभि श्रेयः प्रेहि बृहस्पतिः पुरएता ते अस्त्व् इत्य् आह ब्रह्म वै देवानाम् बृहस्पतिस् तम् एवान्वारभते स एनꣳ सम् पारयति । एदम् अगन्म देवयजनम् पृथिव्या इत्य् आह देवयजनꣳ ह्य् एष पृथिव्या आगच्छति यो यजते विश्वे देवा यद् अजुषन्त पूर्व इत्य् आह विश्वे ह्य् एतद् देवा जोषयन्ते यद् ब्राह्मणा ऋक्सामाभ्यां यजुषा संतरन्त इत्य् आह । ऋक्सामाभ्याꣳ ह्य् एष यजुषा संतरति यो यजते रायस् पोषेण सम् इषा मदेमेत्य् आहाऽऽशिषम् एवैताम् आ शास्ते ॥

bhadrād abhi śreyaḥ prehi bṛhaspatiḥ puraetā te astv ity āha brahma vai devānām bṛhaspatis tam evānvārabhate sa enaṃ sam pārayati | edam aganma devayajanam pṛthivyā ity āha devayajanaṃ hy eṣa pṛthivyā āgacchati yo yajate viśve devā yad ajuṣanta pūrva ity āha viśve hy etad devā joṣayante yad brāhmaṇā ṛksāmābhyāṃ yajuṣā saṃtaranta ity āha | ṛksāmābhyāṃ hy eṣa yajuṣā saṃtarati yo yajate rāyas poṣeṇa sam iṣā mademety āhā''śiṣam evaitām ā śāste ||

TS 3 1.2.1

एष ते गायत्रो भाग इति मे सोमाय ब्रूतात् । एष ते त्रैष्टुभो जागतो भाग इति मे सोमाय ब्रूतात् । छन्दोमानाꣳ साम्राज्यं गच्छेति मे सोमाय ब्रूतात् । यो वै सोमꣳ राजानꣳ साम्राज्यं लोकं गमयित्वा क्रीणाति गच्छति स्वानाꣳ साम्राज्यं छन्दाꣳसि खलु वै सोमस्य राज्ञः साम्राज्यो लोकः पुरस्तात् सोमस्य क्रयाद् एवम् अभि मन्त्रयेत साम्राज्यम् एव

eṣa te gāyatro bhāga iti me somāya brūtāt | eṣa te traiṣṭubho jāgato bhāga iti me somāya brūtāt | chandomānāṃ sāmrājyaṃ gaccheti me somāya brūtāt | yo vai somaṃ rājānaṃ sāmrājyaṃ lokaṃ gamayitvā krīṇāti gacchati svānāṃ sāmrājyaṃ chandāṃsi khalu vai somasya rājñaḥ sāmrājyo lokaḥ purastāt somasya krayād evam abhi mantrayeta sāmrājyam eva

TS 3 1.2.2

एनं लोकं गमयित्वा क्रीणाति गच्छति स्वानाꣳ साम्राज्यम् यो वै तानूनप्त्रस्य प्रतिष्ठां वेद प्रत्य् एव तिष्ठति ब्रह्मवादिनो वदन्ति न प्राश्नन्ति न जुह्वत्य् अथ क्व तानूनप्त्रम् प्रति तिष्ठतीति प्रजापतौ मनसीति ब्रूयात् त्रिर् अव जिघ्रेत् प्रजापतौ त्वा मनसि जुहोमि । इत्य् एषा वै तानूनप्त्रस्य प्रतिष्ठा य एवं वेद प्रत्य् एव तिष्ठति यो

enaṃ lokaṃ gamayitvā krīṇāti gacchati svānāṃ sāmrājyam yo vai tānūnaptrasya pratiṣṭhāṃ veda praty eva tiṣṭhati brahmavādino vadanti na prāśnanti na juhvaty atha kva tānūnaptram prati tiṣṭhatīti prajāpatau manasīti brūyāt trir ava jighret prajāpatau tvā manasi juhomi | ity eṣā vai tānūnaptrasya pratiṣṭhā ya evaṃ veda praty eva tiṣṭhati yo

TS 3 1.2.3

वा अध्वर्योः प्रतिष्ठां वेद प्रत्य् एव तिष्ठति यतो मन्येतानभिक्रम्य होष्यामीति तत् तिष्ठन्न् आ श्रावयेत् एषा वा अध्वर्योः प्रतिष्ठा य एवं वेद प्रत्य् एव तिष्ठति यद् अभिक्रम्य जुहुयात् प्रतिष्ठाया इयात् तस्मात् समानत्र तिष्ठता होतव्यम् प्रतिष्ठित्यै यो वा अध्वर्योः स्वं वेद स्ववान् एव भवति स्रुग् वा अस्य स्वं वायव्यम् अस्य

vā adhvaryoḥ pratiṣṭhāṃ veda praty eva tiṣṭhati yato manyetānabhikramya hoṣyāmīti tat tiṣṭhann ā śrāvayet eṣā vā adhvaryoḥ pratiṣṭhā ya evaṃ veda praty eva tiṣṭhati yad abhikramya juhuyāt pratiṣṭhāyā iyāt tasmāt samānatra tiṣṭhatā hotavyam pratiṣṭhityai yo vā adhvaryoḥ svaṃ veda svavān eva bhavati srug vā asya svaṃ vāyavyam asya

TS 3 1.2.4

स्वं चमसो ऽस्य स्वं यद् वायव्यं वा चमसं वानन्वारभ्याश्रावयेत् स्वाद् इयात् तस्माद् अन्वारभ्याश्राव्यꣳ स्वाद् एव नैति यो वै सोमम् अप्रतिष्ठाप्य स्तोत्रम् उपाकरोत्य् अप्रतिष्ठितः सोमो भवत्य् अप्रतिष्ठितः स्तोमो ऽप्रतिष्ठितान्य् उक्थान्य् अप्रतिष्ठितो यजमानो ऽप्रतिष्ठितो ऽध्वर्युः । वायव्यं वै सोमस्य प्रतिष्ठा चमसो ऽस्य प्रतिष्ठा सोमः स्तोमस्य स्तोम उक्थानां ग्रहं वा गृहीत्वा चमसं वोन्नीय स्तोत्रम् उपाकुर्यात् प्रत्य् एव सोमꣳ स्थापयति प्रति स्तोमम् प्रत्य् उक्थानि प्रति यजमानस् तिष्ठति प्रत्य् अध्वर्युः ॥

svaṃ camaso 'sya svaṃ yad vāyavyaṃ vā camasaṃ vānanvārabhyāśrāvayet svād iyāt tasmād anvārabhyāśrāvyaṃ svād eva naiti yo vai somam apratiṣṭhāpya stotram upākaroty apratiṣṭhitaḥ somo bhavaty apratiṣṭhitaḥ stomo 'pratiṣṭhitāny ukthāny apratiṣṭhito yajamāno 'pratiṣṭhito 'dhvaryuḥ | vāyavyaṃ vai somasya pratiṣṭhā camaso 'sya pratiṣṭhā somaḥ stomasya stoma ukthānāṃ grahaṃ vā gṛhītvā camasaṃ vonnīya stotram upākuryāt praty eva somaṃ sthāpayati prati stomam praty ukthāni prati yajamānas tiṣṭhati praty adhvaryuḥ ||

TS 3 1.3.1

यज्ञं वा एतत् सम् भरन्ति यत् सोमक्रयण्यै पदम् । यज्ञमुखꣳ हविर्धाने यर्हि हविर्धाने प्राची प्रवर्तयेयुस् तर्हि तेनाक्षम् उपाञ्ज्यात् । यज्ञमुख एव यज्ञम् अनु सं तनोति प्राञ्चम् अग्निम् प्र हरन्त्य् उत् पत्नीम् आ नयन्त्य् अन्व् अनाꣳसि प्र वर्तयन्ति । अथ वा अस्यैष धिष्णियो हीयते सो ऽनु ध्यायति स ईश्वरो रुद्रो भूत्वा

yajñaṃ vā etat sam bharanti yat somakrayaṇyai padam | yajñamukhaṃ havirdhāne yarhi havirdhāne prācī pravartayeyus tarhi tenākṣam upāñjyāt | yajñamukha eva yajñam anu saṃ tanoti prāñcam agnim pra haranty ut patnīm ā nayanty anv anāṃsi pra vartayanti | atha vā asyaiṣa dhiṣṇiyo hīyate so 'nu dhyāyati sa īśvaro rudro bhūtvā

TS 3 1.3.2

प्रजाम् पशून् यजमानस्य शमयितोः । यर्हि पशुम् आप्रीतम् उदञ्चं नयन्ति तर्हि तस्य पशुश्रपणꣳ हरेत् तेनैवैनम् भागिनं करोति यजमानो वा आहवनीयः । यजमानं वा एतद् वि कर्षन्ते यद् आहवनीयात् पशुश्रपणꣳ हरन्ति स वैव स्यान् निर्मन्थ्यं वा कुर्याद् यजमानस्य सात्मत्वाय यदि पशोर् अवदानं नश्येद् आज्यस्य प्रत्याख्यायम् अव द्येत् सैव ततः प्रायश्चित्तिः । ये पशुं विमथ्नीरन् यस् तान् कामयेत । आर्तिम् आर्छेयुर् इति कुविद् अङ्गेति नमोवृक्तिवत्यर्चाऽऽग्नीध्रे जुहुयात् । नमोवृक्तिम् एवैषां वृङ्क्ते ताजग् आर्तिम् आर्छन्ति ॥

prajām paśūn yajamānasya śamayitoḥ | yarhi paśum āprītam udañcaṃ nayanti tarhi tasya paśuśrapaṇaṃ haret tenaivainam bhāginaṃ karoti yajamāno vā āhavanīyaḥ | yajamānaṃ vā etad vi karṣante yad āhavanīyāt paśuśrapaṇaṃ haranti sa vaiva syān nirmanthyaṃ vā kuryād yajamānasya sātmatvāya yadi paśor avadānaṃ naśyed ājyasya pratyākhyāyam ava dyet saiva tataḥ prāyaścittiḥ | ye paśuṃ vimathnīran yas tān kāmayeta | ārtim ārcheyur iti kuvid aṅgeti namovṛktivatyarcā''gnīdhre juhuyāt | namovṛktim evaiṣāṃ vṛṅkte tājag ārtim ārchanti ||

TS 3 1.4.1

प्रजापतेर् जायमानाः प्रजा जाताश् च या इमाः । तस्मै प्रति प्र वेदय चिकित्वाꣳ अनु मन्यताम् ॥ इमम् पशुम् पशुपते ते अद्य बध्नाम्य् अग्ने सुकृतस्य मध्ये । अनु मन्यस्व सुयजा यजाम जुष्टं देवानाम् इदम् अस्तु हव्यम् ॥ प्रजानन्तः प्रति गृह्णन्ति पूर्वे प्राणम् अङ्गेभ्यः पर्य् आचरन्तम् । सुवर्गं याहि पथिभिर् देवयानैर् ओषधीषु प्रति तिष्ठा शरीरैः ॥ येषाम् ईशे

prajāpater jāyamānāḥ prajā jātāś ca yā imāḥ | tasmai prati pra vedaya cikitvāṃ anu manyatām || imam paśum paśupate te adya badhnāmy agne sukṛtasya madhye | anu manyasva suyajā yajāma juṣṭaṃ devānām idam astu havyam || prajānantaḥ prati gṛhṇanti pūrve prāṇam aṅgebhyaḥ pary ācarantam | suvargaṃ yāhi pathibhir devayānair oṣadhīṣu prati tiṣṭhā śarīraiḥ || yeṣām īśe

TS 3 1.4.2

पशुपतिः पशूनां चतुष्पदाम् उत च द्विपदाम् । निष्क्रीतो ऽयं यज्ञियम् भागम् एतु रायस् पोषा यजमानस्य सन्तु ॥ ये बध्यमानम् अनु बध्यमाना अभ्येक्षन्त मनसा चक्षुषा च । अग्निस् ताꣳ अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संविदानः ॥ य आरण्याः पशवो विश्वरूपा विरूपाः सन्तो बहुधैकरूपाः । वायुस् ताꣳ अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संविदानः ॥ प्रमुञ्चमानाः

paśupatiḥ paśūnāṃ catuṣpadām uta ca dvipadām | niṣkrīto 'yaṃ yajñiyam bhāgam etu rāyas poṣā yajamānasya santu || ye badhyamānam anu badhyamānā abhyekṣanta manasā cakṣuṣā ca | agnis tāṃ agre pra mumoktu devaḥ prajāpatiḥ prajayā saṃvidānaḥ || ya āraṇyāḥ paśavo viśvarūpā virūpāḥ santo bahudhaikarūpāḥ | vāyus tāṃ agre pra mumoktu devaḥ prajāpatiḥ prajayā saṃvidānaḥ || pramuñcamānāḥ

TS 3 1.4.3

भुवनस्य रेतो गातुं धत्त यजमानाय देवाः । उपाकृतꣳ शशमानं यद् अस्थाज् जीवं देवानाम् अप्य् एतु पाथः ॥ नाना प्राणो यजमानस्य पशुना यज्ञो देवेभिः सह देवयानः । जीवं देवानाम् अप्य् एतु पाथः सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः ॥ यत् पशुर् मायुम् अकृतोरो वा पद्भिर् आहते । अग्निर् मा तस्माद् एनसो विश्वान् मुञ्चत्व् अꣳहसः ॥ शमितार उपेतन यज्ञम्

bhuvanasya reto gātuṃ dhatta yajamānāya devāḥ | upākṛtaṃ śaśamānaṃ yad asthāj jīvaṃ devānām apy etu pāthaḥ || nānā prāṇo yajamānasya paśunā yajño devebhiḥ saha devayānaḥ | jīvaṃ devānām apy etu pāthaḥ satyāḥ santu yajamānasya kāmāḥ || yat paśur māyum akṛtoro vā padbhir āhate | agnir mā tasmād enaso viśvān muñcatv aṃhasaḥ || śamitāra upetana yajñam

TS 3 1.4.4

देवेभिर् इन्वितम् । पाशात् पशुम् प्र मुञ्चत बन्धाद् यज्ञपतिम् परि ॥ अदितिः पाशम् प्र मुमोक्त्व् एतं नमः पशुभ्यः पशुपतये करोमि । अरातीयन्तम् अधरं कृणोमि यं द्विष्मस् तस्मिन् प्रति मुञ्चामि पाशम् ॥ त्वाम् उ ते दधिरे हव्यवाहꣳ शृतंकर्तारम् उत यज्ञियं च । अग्ने सदक्षः सतनुर् हि भूत्वाथ हव्या जातवेदो जुषस्व ॥ जातवेदो वपया गच्छ देवान् त्वꣳ हि होता प्रथमो बभूथ । घृतेन त्वं तनुवो वर्धयस्व स्वाहाकृतꣳ हविर् अदन्तु देवाः ॥ स्वाहा देवेभ्यो देवेभ्यः स्वाहा ॥

devebhir invitam | pāśāt paśum pra muñcata bandhād yajñapatim pari || aditiḥ pāśam pra mumoktv etaṃ namaḥ paśubhyaḥ paśupataye karomi | arātīyantam adharaṃ kṛṇomi yaṃ dviṣmas tasmin prati muñcāmi pāśam || tvām u te dadhire havyavāhaṃ śṛtaṃkartāram uta yajñiyaṃ ca | agne sadakṣaḥ satanur hi bhūtvātha havyā jātavedo juṣasva || jātavedo vapayā gaccha devān tvaṃ hi hotā prathamo babhūtha | ghṛtena tvaṃ tanuvo vardhayasva svāhākṛtaṃ havir adantu devāḥ || svāhā devebhyo devebhyaḥ svāhā ||

TS 3 1.5.1

प्राजापत्या वै पशवस् तेषाꣳ रुद्रो ऽधिपतिः । यद् एताभ्याम् उपाकरोति ताभ्याम् एवैनम् प्रतिप्रोच्या लभत आत्मनो ऽनाव्रस्काय द्वाभ्याम् उपाकरोति द्विपाद् यजमानः प्रतिष्ठित्यै । उपाकृत्य पञ्च जुहोति पाङ्क्ताः पशवः पशून् एवाव रुन्द्धे मृत्यवे वा एष नीयते यत् पशुस् तं यद् अन्वारभेत प्रमायुको यजमानः स्यात् । नाना प्राणो यजमानस्य पशुनेत्य् आह व्यावृत्त्यै ।

prājāpatyā vai paśavas teṣāṃ rudro 'dhipatiḥ | yad etābhyām upākaroti tābhyām evainam pratiprocyā labhata ātmano 'nāvraskāya dvābhyām upākaroti dvipād yajamānaḥ pratiṣṭhityai | upākṛtya pañca juhoti pāṅktāḥ paśavaḥ paśūn evāva runddhe mṛtyave vā eṣa nīyate yat paśus taṃ yad anvārabheta pramāyuko yajamānaḥ syāt | nānā prāṇo yajamānasya paśunety āha vyāvṛttyai |

TS 3 1.5.2

यत् पशुर् मायुम् अकृतेति जुहोति शान्त्यै शमितार उपेतनेत्य् आह यथायजुर् एवैतत् । वपायां वा आह्रियमाणायाम् अग्नेर् मेधो ऽप क्रामति त्वाम् उ ते दधिरे हव्यवाहम् इति वपाम् अभि जुहोति । अग्नेर् एव मेधम् अव रुन्द्धे । अथो शृतत्वाय पुरस्तात्स्वाहाकृतयो वा अन्ये देवा उपरिष्टात्स्वाहाकृतयो ऽन्ये स्वाहा देवेभ्यो देवेभ्यः स्वाहेत्य् अभितो वपां जुहोति तान् एवोभयान् प्रीणाति ॥

yat paśur māyum akṛteti juhoti śāntyai śamitāra upetanety āha yathāyajur evaitat | vapāyāṃ vā āhriyamāṇāyām agner medho 'pa krāmati tvām u te dadhire havyavāham iti vapām abhi juhoti | agner eva medham ava runddhe | atho śṛtatvāya purastātsvāhākṛtayo vā anye devā upariṣṭātsvāhākṛtayo 'nye svāhā devebhyo devebhyaḥ svāhety abhito vapāṃ juhoti tān evobhayān prīṇāti ||

TS 3 1.6.1

यो वा अयथादेवतं यज्ञम् उपचरत्य् आ देवताभ्यो वृश्च्यते पापीयान् भवति यो यथादेवतं न देवताभ्य आ वृश्च्यते वसीयान् भवति । आग्नेय्यर्चाग्नीध्रम् अभि मृशेद् वैष्णव्या हविर्धानम् आग्नेय्या स्रुचो वायव्यया वायव्यान्य् ऐन्द्रिया सदो यथादेवतम् एव यज्ञम् उप चरति न देवताभ्य आ वृश्च्यते वसीयान् भवति युनज्मि ते पृथिवीं ज्योतिषा सह युनज्मि वायुम् अन्तरिक्षेण

yo vā ayathādevataṃ yajñam upacaraty ā devatābhyo vṛścyate pāpīyān bhavati yo yathādevataṃ na devatābhya ā vṛścyate vasīyān bhavati | āgneyyarcāgnīdhram abhi mṛśed vaiṣṇavyā havirdhānam āgneyyā sruco vāyavyayā vāyavyāny aindriyā sado yathādevatam eva yajñam upa carati na devatābhya ā vṛścyate vasīyān bhavati yunajmi te pṛthivīṃ jyotiṣā saha yunajmi vāyum antarikṣeṇa

TS 3 1.6.2

ते सह युनज्मि वाचꣳ सह सूर्येण ते युनज्मि तिस्रो विपृचः सूर्यस्य ते अग्निर् देवता गायत्री छन्द उपाꣳशोः पात्रम् असि सोमो देवता त्रिष्टुप् छन्दो ऽन्तर्यामस्य पात्रम् असीन्द्रो देवता जगती छन्द इन्द्रवायुवोः पात्रम् असि बृहस्पतिर् देवतानुष्टुप् छन्दो मित्रावरुणयोः पात्रम् अस्य् अश्विनौ देवता पङ्क्तिश् छन्दो ऽश्विनोः पात्रम् असि सूर्यो देवता बृहती

te saha yunajmi vācaṃ saha sūryeṇa te yunajmi tisro vipṛcaḥ sūryasya te agnir devatā gāyatrī chanda upāṃśoḥ pātram asi somo devatā triṣṭup chando 'ntaryāmasya pātram asīndro devatā jagatī chanda indravāyuvoḥ pātram asi bṛhaspatir devatānuṣṭup chando mitrāvaruṇayoḥ pātram asy aśvinau devatā paṅktiś chando 'śvinoḥ pātram asi sūryo devatā bṛhatī

TS 3 1.6.3

छन्दः शुक्रस्य पात्रम् असि चन्द्रमा देवता सतोबृहती छन्दो मन्थिनः पात्रम् असि विश्वे देवा देवतोष्णिहा छन्द आग्रयणस्य पात्रम् असीन्द्रो देवता ककुच् छन्द उक्थानाम् पात्रम् असि पृथिवी देवता विराट् छन्दो ध्रुवस्य पात्रम् असि ॥

chandaḥ śukrasya pātram asi candramā devatā satobṛhatī chando manthinaḥ pātram asi viśve devā devatoṣṇihā chanda āgrayaṇasya pātram asīndro devatā kakuc chanda ukthānām pātram asi pṛthivī devatā virāṭ chando dhruvasya pātram asi ||

TS 3 1.7.1

इष्टर्गो वा अध्वर्युर् यजमानस्येष्टर्गः खलु वै पूर्वो ऽर्ष्टुः क्षीयते । आसन्यान् मा मन्त्रात् पाहि कस्याश् चिद् अभिशस्त्याः । इति पुरा प्रातरनुवाकाज् जुहुयाद् आत्मन एव तद् अध्वर्युः पुरस्ताच् छर्म नह्यते ऽनार्त्यै संवेशाय त्वोपवेशाय त्वा गायत्रियास् त्रिष्टुभो जगत्या अभिभूत्यै स्वाहा प्राणापानौ मृत्योर् मा पातम् प्राणापानौ मा मा हासिष्टं देवतासु वा एते प्राणापानयोः

iṣṭargo vā adhvaryur yajamānasyeṣṭargaḥ khalu vai pūrvo 'rṣṭuḥ kṣīyate | āsanyān mā mantrāt pāhi kasyāś cid abhiśastyāḥ | iti purā prātaranuvākāj juhuyād ātmana eva tad adhvaryuḥ purastāc charma nahyate 'nārtyai saṃveśāya tvopaveśāya tvā gāyatriyās triṣṭubho jagatyā abhibhūtyai svāhā prāṇāpānau mṛtyor mā pātam prāṇāpānau mā mā hāsiṣṭaṃ devatāsu vā ete prāṇāpānayoḥ

TS 3 1.7.2

व्यायच्छन्ते येषाꣳ सोमः समृच्छते संवेशाय त्वोपवेशाय त्वा । इत्य् आह छन्दाꣳसि वै संवेश उपवेशश् छन्दोभिर् एवास्य छन्दाꣳसि वृङ्क्ते प्रेतिवन्त्य् आज्यानि भवन्त्य् अभिजित्यै मरुत्वतीः प्रतिपदो विजित्यै । उभे बृहद्रथन्तरे भवतः । इयं वाव रथंतरम् असौ बृहद् आभ्याम् एवैनम् अन्तर् एति । अद्य वाव रथंतरꣳ श्वो बृहद् अद्याश्वाद् एवैनम् अन्तर् एति भूतम्

vyāyacchante yeṣāṃ somaḥ samṛcchate saṃveśāya tvopaveśāya tvā | ity āha chandāṃsi vai saṃveśa upaveśaś chandobhir evāsya chandāṃsi vṛṅkte pretivanty ājyāni bhavanty abhijityai marutvatīḥ pratipado vijityai | ubhe bṛhadrathantare bhavataḥ | iyaṃ vāva rathaṃtaram asau bṛhad ābhyām evainam antar eti | adya vāva rathaṃtaraṃ śvo bṛhad adyāśvād evainam antar eti bhūtam

TS 3 1.7.3

वाव रथंतरम् भविष्यद् बृहद् भूताश् चैवैनम् भविष्यतश् चान्तर् एति परिमितं वाव रथंतरम् अपरिमितम् बृहत् परिमिताच् चैवैनम् अपरिमिताच् चान्तर् एति विश्वामित्रजमदग्नी वसिष्ठेनास्पर्धेताꣳ स एतज् जमदग्निर् विहव्यम् अपश्यत् तेन वै स वसिष्ठस्येन्द्रियं वीर्यम् अवृङ्क्त यद् विहव्यꣳ शस्यत इन्द्रियम् एव तद् वीर्यं यजमानो भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते यस्य भूयाꣳसो यज्ञक्रतव इत्य् आहुः स देवता वृङ्क्त इति यद्य् अग्निष्टोमः सोमः परस्तात् स्याद् उक्थ्यं कुर्वीत यद्य् उक्थ्यः स्याद् अतिरात्रं कुर्वीत यज्ञक्रतुभिर् एवास्य देवता वृङ्क्ते वसीयान् भवति ॥

vāva rathaṃtaram bhaviṣyad bṛhad bhūtāś caivainam bhaviṣyataś cāntar eti parimitaṃ vāva rathaṃtaram aparimitam bṛhat parimitāc caivainam aparimitāc cāntar eti viśvāmitrajamadagnī vasiṣṭhenāspardhetāṃ sa etaj jamadagnir vihavyam apaśyat tena vai sa vasiṣṭhasyendriyaṃ vīryam avṛṅkta yad vihavyaṃ śasyata indriyam eva tad vīryaṃ yajamāno bhrātṛvyasya vṛṅkte yasya bhūyāṃso yajñakratava ity āhuḥ sa devatā vṛṅkta iti yady agniṣṭomaḥ somaḥ parastāt syād ukthyaṃ kurvīta yady ukthyaḥ syād atirātraṃ kurvīta yajñakratubhir evāsya devatā vṛṅkte vasīyān bhavati ||

TS 3 1.8.1

निग्राभ्या स्थ देवश्रुत आयुर् मे तर्पयत प्राणम् मे तर्पयतापानम् मे तर्पयत व्यानम् मे तर्पयत चक्षुर् मे तर्पयत श्रोत्रम् मे तर्पयत मनो मे तर्पयत वाचम् मे तर्पयतात्मानम् मे तर्पयताङ्गानि मे तर्पयत प्रजाम् मे तर्पयत पशून् मे तर्पयत गृहान् मे तर्पयत गणान् मे तर्पयत सर्वगणम् मा तर्पयत तर्पयत मा

nigrābhyā stha devaśruta āyur me tarpayata prāṇam me tarpayatāpānam me tarpayata vyānam me tarpayata cakṣur me tarpayata śrotram me tarpayata mano me tarpayata vācam me tarpayatātmānam me tarpayatāṅgāni me tarpayata prajām me tarpayata paśūn me tarpayata gṛhān me tarpayata gaṇān me tarpayata sarvagaṇam mā tarpayata tarpayata mā

TS 3 1.8.2

गणा मे मा वि तृषन् । ओषधयो वै सोमस्य विशो विशः खलु वै राज्ञः प्रदातोर् ईश्वरा ऐन्द्रः सोमः । अवीवृधं वो मनसा सुजाता ऋतप्रजाता भग इद् वः स्याम । इन्द्रेण देवीर् वीरुधः संविदाना अनु मन्यन्ताꣳ सवनाय सोमम् इत्य् आहौषधीभ्य एवैनꣳ स्वायै विशः स्वायै देवतायै निर्याच्याभि षुणोति यो वै सोमस्याभिषूयमाणस्य

gaṇā me mā vi tṛṣan | oṣadhayo vai somasya viśo viśaḥ khalu vai rājñaḥ pradātor īśvarā aindraḥ somaḥ | avīvṛdhaṃ vo manasā sujātā ṛtaprajātā bhaga id vaḥ syāma | indreṇa devīr vīrudhaḥ saṃvidānā anu manyantāṃ savanāya somam ity āhauṣadhībhya evainaṃ svāyai viśaḥ svāyai devatāyai niryācyābhi ṣuṇoti yo vai somasyābhiṣūyamāṇasya

TS 3 1.8.3

प्रथमो ऽꣳशु स्कन्दति स ईश्वर इन्द्रियं वीर्यम् प्रजाम् पशून् यजमानस्य निर्हन्तोस् तम् अभि मन्त्रयेत । आ मास्कान्त् सह प्रजया सह रायस् पोषेणेन्द्रियम् मे वीर्यम् मा निर् वधीः । इत्य् आशिषम् एवैताम् आ शास्त इन्द्रियस्य वीर्यस्य प्रजायै पशूनाम् अनिर्घाताय द्रप्सश् चस्कन्द पृथिवीम् अनु द्याम् इमं च योनिम् अनु यश् च पूर्वः । तृतीयं योनिम् अनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्य् अनु सप्त होत्राः ॥

prathamo 'ṃśu skandati sa īśvara indriyaṃ vīryam prajām paśūn yajamānasya nirhantos tam abhi mantrayeta | ā māskānt saha prajayā saha rāyas poṣeṇendriyam me vīryam mā nir vadhīḥ | ity āśiṣam evaitām ā śāsta indriyasya vīryasya prajāyai paśūnām anirghātāya drapsaś caskanda pṛthivīm anu dyām imaṃ ca yonim anu yaś ca pūrvaḥ | tṛtīyaṃ yonim anu saṃcarantaṃ drapsaṃ juhomy anu sapta hotrāḥ ||

TS 3 1.9.1

यो वै देवान् देवयशसेनार्पयति मनुष्यान् मनुष्ययशसेन देवयशस्य् एव देवेषु भवति मनुष्ययशसी मनुष्येषु यान् प्राचीनम् आग्रयणाद् ग्रहान् गृह्णीयात् तान् उपाꣳशु गृह्णीयाद् यान् ऊर्ध्वाꣳस् तान् उपब्दिमतो देवान् एव तद् देवयशसेनार्पयति मनुष्यान् मनुष्ययशसेन देवयशस्य् एव देवेषु भवति मनुष्ययशसी मनुष्येषु । अग्निः प्रातःसवने पात्व् अस्मान् वैश्वानरो महिना विश्वशम्भूः । स नः पावको द्रविणं दधातु ॥

yo vai devān devayaśasenārpayati manuṣyān manuṣyayaśasena devayaśasy eva deveṣu bhavati manuṣyayaśasī manuṣyeṣu yān prācīnam āgrayaṇād grahān gṛhṇīyāt tān upāṃśu gṛhṇīyād yān ūrdhvāṃs tān upabdimato devān eva tad devayaśasenārpayati manuṣyān manuṣyayaśasena devayaśasy eva deveṣu bhavati manuṣyayaśasī manuṣyeṣu | agniḥ prātaḥsavane pātv asmān vaiśvānaro mahinā viśvaśambhūḥ | sa naḥ pāvako draviṇaṃ dadhātu ||

TS 3 1.9.2

आयुष्मन्तः सहभक्षाः स्याम ॥ विश्वे देवा मरुत इन्द्रो अस्मान् अस्मिन् द्वितीये सवने न जह्युः । आयुष्मन्तः प्रियम् एषां वदन्तो वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ इदं त्रितीयꣳ सवनं कवीनाम् ऋतेन ये चमसम् ऐरयन्त । ते सौधन्वनाः सुवर् आनशानाः स्विष्टिं नो अभि वसीयो नयन्तु ॥ आयतनवतीर् वा अन्या आहुतयो हूयन्ते ऽनायतना अन्याः । या आघारवतीस् ता आयतनवतीर् याः

āyuṣmantaḥ sahabhakṣāḥ syāma || viśve devā maruta indro asmān asmin dvitīye savane na jahyuḥ | āyuṣmantaḥ priyam eṣāṃ vadanto vayaṃ devānāṃ sumatau syāma || idaṃ tritīyaṃ savanaṃ kavīnām ṛtena ye camasam airayanta | te saudhanvanāḥ suvar ānaśānāḥ sviṣṭiṃ no abhi vasīyo nayantu || āyatanavatīr vā anyā āhutayo hūyante 'nāyatanā anyāḥ | yā āghāravatīs tā āyatanavatīr yāḥ

TS 3 1.9.3

सौम्यास् ता अनायतना ऐन्द्रवायवम् आदायाघारम् आ घारयेत् । अध्वरो यज्ञो ऽयम् अस्तु देवा ओषधीभ्यः पशवे नो जनाय विश्वस्मै भूतायाध्वरो ऽसि स पिन्वस्व घृतवद् देव सोम । इति सौम्या एव तद् आहुतीर् आयतनवतीः करोत्य् आयतनवान् भवति य एवं वेद । अथो द्यावापृथिवी एव घृतेन व्य् उनत्ति ते व्युनत्ते उपजीवनीये भवत उपजीवनीयो भवति

saumyās tā anāyatanā aindravāyavam ādāyāghāram ā ghārayet | adhvaro yajño 'yam astu devā oṣadhībhyaḥ paśave no janāya viśvasmai bhūtāyādhvaro 'si sa pinvasva ghṛtavad deva soma | iti saumyā eva tad āhutīr āyatanavatīḥ karoty āyatanavān bhavati ya evaṃ veda | atho dyāvāpṛthivī eva ghṛtena vy unatti te vyunatte upajīvanīye bhavata upajīvanīyo bhavati

TS 3 1.9.4

य एवं वेद । एष ते रुद्र भागो यं निरयाचथास् तं जुषस्व विदेर् गौपत्यꣳ रायस् पोषꣳ सुवीर्यꣳ संवत्सरीणाꣳ स्वस्तिम् मनुः पुत्रेभ्यो दायं व्यभजत् स नाभानेदिष्ठम् ब्रह्मचर्यं वसन्तं निर् अभजत् स आगच्छत् सो ऽब्रवीत् कथा मा निर् अभाग् इति न त्वा निर् अभाक्षम् इत्य् अब्रवीद् अङ्गिरस इमे सत्त्रम् आसते ते

ya evaṃ veda | eṣa te rudra bhāgo yaṃ nirayācathās taṃ juṣasva vider gaupatyaṃ rāyas poṣaṃ suvīryaṃ saṃvatsarīṇāṃ svastim manuḥ putrebhyo dāyaṃ vyabhajat sa nābhānediṣṭham brahmacaryaṃ vasantaṃ nir abhajat sa āgacchat so 'bravīt kathā mā nir abhāg iti na tvā nir abhākṣam ity abravīd aṅgirasa ime sattram āsate te

TS 3 1.9.5

सुवर्गं लोकं न प्र जानन्ति तेभ्य इदम् ब्राह्मणम् ब्रूहि ते सुवर्गं लोकम् यन्तो य एषाम् पशवस् ताꣳस् ते दास्यन्तीति तद् एभ्यो ऽब्रवीत् ते सुवर्गं लोकं यन्तो य एषाम् पशव आसन् तान् अस्मा अददुस् तम् पशुभिश् चरन्तं यज्ञवास्तौ रुद्र आगच्छत् सो ऽब्रवीन् मम वा इमे पशव इत्य् अदुर् वै

suvargaṃ lokaṃ na pra jānanti tebhya idam brāhmaṇam brūhi te suvargaṃ lokam yanto ya eṣām paśavas tāṃs te dāsyantīti tad ebhyo 'bravīt te suvargaṃ lokaṃ yanto ya eṣām paśava āsan tān asmā adadus tam paśubhiś carantaṃ yajñavāstau rudra āgacchat so 'bravīn mama vā ime paśava ity adur vai

TS 3 1.9.6

मह्यम् इमान् इत्य् अब्रवीन् न वै तस्य त ईशत इत्य् अब्रवीद् यद् यज्ञवास्तौ हीयते मम वै तद् इति तस्माद् यज्ञवास्तु नाभ्यवेत्यम् । सो ऽब्रवीद् यज्ञे मा भजाथ ते पशून् नाभि मꣳस्य इति तस्मा एतम् मन्थिनः सꣳस्रावम् अजुहोत् ततो वै तस्य रुद्रः पशून् नाभ्य् अमन्यत यत्रैतम् एवं विद्वान् मन्थिनः सꣳस्रावं जुहोति न तत्र रुद्रः पशून् अभि मन्यते ॥

mahyam imān ity abravīn na vai tasya ta īśata ity abravīd yad yajñavāstau hīyate mama vai tad iti tasmād yajñavāstu nābhyavetyam | so 'bravīd yajñe mā bhajātha te paśūn nābhi maṃsya iti tasmā etam manthinaḥ saṃsrāvam ajuhot tato vai tasya rudraḥ paśūn nābhy amanyata yatraitam evaṃ vidvān manthinaḥ saṃsrāvaṃ juhoti na tatra rudraḥ paśūn abhi manyate ||

TS 3 1.10.1

जुष्टो वाचो भूयासं जुष्टो वाचस् पतये देवि वाक् । यद् वाचो मधुमत् तस्मिन् मा धाः स्वाहा सरस्वत्यै ॥ ऋचा स्तोमꣳ सम् अर्धय गायत्रेण रथंतरम् । बृहद् गायत्रवर्तनि ॥ यस् ते द्रप्स स्कन्दति यस् ते अꣳशुर् बाहुच्युतो धिषणयोर् उपस्थात् । अध्वर्योर् वा परि यस् ते पवित्रात् स्वाहाकृतम् इन्द्राय तं जुहोमि ॥ यो द्रप्सो अꣳशुः पतितः पृथिव्याम् परिवापात्

juṣṭo vāco bhūyāsaṃ juṣṭo vācas pataye devi vāk | yad vāco madhumat tasmin mā dhāḥ svāhā sarasvatyai || ṛcā stomaṃ sam ardhaya gāyatreṇa rathaṃtaram | bṛhad gāyatravartani || yas te drapsa skandati yas te aṃśur bāhucyuto dhiṣaṇayor upasthāt | adhvaryor vā pari yas te pavitrāt svāhākṛtam indrāya taṃ juhomi || yo drapso aṃśuḥ patitaḥ pṛthivyām parivāpāt

TS 3 1.10.2

पुरोडाशात् करम्भात् । धानासोमान् मन्थिन इन्द्र शुक्रात् स्वाहाकृतम् इन्द्राय तं जुहोति ॥ यस् ते द्रप्सो मधुमाꣳ इन्द्रियावान्त् स्वाहाकृतः पुनर् अप्येति देवान् । दिवः पृथिव्याः पर्य् अन्तरिक्षात् स्वाहाकृतम् इन्द्राय तं जुहोमि ॥ अध्वर्युर् वा ऋत्विजाम् प्रथमो युज्यते तेन स्तोमो योक्तव्यः । इत्य् आहुः । वाग् अग्रेगा अग्र एत्व् ऋजुगा देवेभ्यो यशो मयि दधती प्राणान् पशुषु प्रजाम् मयि

puroḍāśāt karambhāt | dhānāsomān manthina indra śukrāt svāhākṛtam indrāya taṃ juhoti || yas te drapso madhumāṃ indriyāvānt svāhākṛtaḥ punar apyeti devān | divaḥ pṛthivyāḥ pary antarikṣāt svāhākṛtam indrāya taṃ juhomi || adhvaryur vā ṛtvijām prathamo yujyate tena stomo yoktavyaḥ | ity āhuḥ | vāg agregā agra etv ṛjugā devebhyo yaśo mayi dadhatī prāṇān paśuṣu prajām mayi

TS 3 1.10.3

च यजमाने च । इत्य् आह वाचम् एव तद् यज्ञमुखे युनक्ति वास्तु वा एतद् यज्ञस्य क्रियते यद् ग्रहान् गृहीत्वा बहिष्पवमानꣳ सर्पन्ति पराञ्चो हि यन्ति पराचीभिः स्तुवते वैष्णव्यर्चा पुनर् एत्योप तिष्ठते यज्ञो वै विष्णुर् यज्ञम् एवाकर् विष्णो त्वं नो अन्तमः शर्म यच्छ सहन्त्य । प्र ते धारा मधुश्चुत उत्सं दुह्रत अक्षितम् इत्य् आह यद् एवास्य शयानस्योपशुष्यति तद् एवास्यैतेनाऽऽ प्याययति ॥

ca yajamāne ca | ity āha vācam eva tad yajñamukhe yunakti vāstu vā etad yajñasya kriyate yad grahān gṛhītvā bahiṣpavamānaṃ sarpanti parāñco hi yanti parācībhiḥ stuvate vaiṣṇavyarcā punar etyopa tiṣṭhate yajño vai viṣṇur yajñam evākar viṣṇo tvaṃ no antamaḥ śarma yaccha sahantya | pra te dhārā madhuścuta utsaṃ duhrata akṣitam ity āha yad evāsya śayānasyopaśuṣyati tad evāsyaitenā'' pyāyayati ||

TS 3 1.11.1

अग्निना रयिम् अश्नवत् पोषम् एव दिवेदिवे । यशसं वीरवत्तमम् ॥ गोमाꣳ अग्ने ऽविमाꣳ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदम् इद् अप्रमृष्यः । इडावाꣳ एषो असुर प्रजावान् दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान् ॥ आ प्यायस्व सं ते ॥ इह त्वष्टारम् अग्रियं विश्वरूपम् उप ह्वये । अस्माकम् अस्तु केवलः ॥ तन् नस् तुरीपम् अध पोषयित्नु देव त्वष्टर् वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः

agninā rayim aśnavat poṣam eva divedive | yaśasaṃ vīravattamam || gomāṃ agne 'vimāṃ aśvī yajño nṛvatsakhā sadam id apramṛṣyaḥ | iḍāvāṃ eṣo asura prajāvān dīrgho rayiḥ pṛthubudhnaḥ sabhāvān || ā pyāyasva saṃ te || iha tvaṣṭāram agriyaṃ viśvarūpam upa hvaye | asmākam astu kevalaḥ || tan nas turīpam adha poṣayitnu deva tvaṣṭar vi rarāṇaḥ syasva | yato vīraḥ

TS 3 1.11.2

कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥ शिवस् त्वष्टर् इहा गहि विभुः पोष उत त्मना । यज्ञेयज्ञे न उद् अव ॥ पिशंगरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः । प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिम् अस्मे अथा देवानाम् अप्य् एतु पाथः ॥ प्र णो देवी । आ नो दिवः ॥ पीपिवाꣳसꣳ सरस्वत स्तनं यो विश्वदर्शतः । धुक्षीमहि प्रजाम् इषम् ॥

karmaṇyaḥ sudakṣo yuktagrāvā jāyate devakāmaḥ || śivas tvaṣṭar ihā gahi vibhuḥ poṣa uta tmanā | yajñeyajñe na ud ava || piśaṃgarūpaḥ subharo vayodhāḥ śruṣṭī vīro jāyate devakāmaḥ | prajāṃ tvaṣṭā vi ṣyatu nābhim asme athā devānām apy etu pāthaḥ || pra ṇo devī | ā no divaḥ || pīpivāṃsaṃ sarasvata stanaṃ yo viśvadarśataḥ | dhukṣīmahi prajām iṣam ||

TS 3 1.11.3

ये ते सरस्व ऊर्मयो मधुमन्तो घृतश्चुतः । तेषां ते सुम्नम् ईमहे ॥ यस्य व्रतम् पशवो यन्ति सर्वे यस्य व्रतम् उपतिष्ठन्त आपः । यस्य व्रते पुष्टिपतिर् निविष्टस् तꣳ सरस्वन्तम् अवसे हुवेम ॥ दिव्यꣳ सुपर्णं वयसम् बृहन्तम् अपां गर्भं वृषभम् ओषधीनाम् । अभीपतो वृष्ट्या तर्पयन्तं तꣳ सरस्वन्तम् अवसे हुवेम ॥ सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा । जुषस्व हव्य

ye te sarasva ūrmayo madhumanto ghṛtaścutaḥ | teṣāṃ te sumnam īmahe || yasya vratam paśavo yanti sarve yasya vratam upatiṣṭhanta āpaḥ | yasya vrate puṣṭipatir niviṣṭas taṃ sarasvantam avase huvema || divyaṃ suparṇaṃ vayasam bṛhantam apāṃ garbhaṃ vṛṣabham oṣadhīnām | abhīpato vṛṣṭyā tarpayantaṃ taṃ sarasvantam avase huvema || sinīvāli pṛthuṣṭuke yā devānām asi svasā | juṣasva havya

TS 3 1.11.4

माहुतम् प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ या सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुषूमा बहुसूवरी । तस्यै विश्पत्नियै हविः सिनीवाल्यै जुहोतन ॥ इन्द्रं वो विश्वतस् परि । इन्द्रं नरः ॥ असितवर्णा हरयः सुपर्णा मिहो वसाना दिवम् उत् पतन्ति । त आऽववृत्रन्त् सदनानि कृत्वाऽऽद् इत् पृथिवी घृतैर् व्य् उद्यते ॥ हिरण्यकेशो रजसो विसारे ऽहिर् धुनिर् वात इव ध्रजीमान् । शुचिभ्राजा उषसः

māhutam prajāṃ devi didiḍḍhi naḥ || yā supāṇiḥ svaṅguriḥ suṣūmā bahusūvarī | tasyai viśpatniyai haviḥ sinīvālyai juhotana || indraṃ vo viśvatas pari | indraṃ naraḥ || asitavarṇā harayaḥ suparṇā miho vasānā divam ut patanti | ta ā'vavṛtrant sadanāni kṛtvā''d it pṛthivī ghṛtair vy udyate || hiraṇyakeśo rajaso visāre 'hir dhunir vāta iva dhrajīmān | śucibhrājā uṣasaḥ

TS 3 1.11.5

नवेदा यशस्वतीर् अपस्युवो न सत्याः ॥ आ ते सुपर्णा अमिनन्त एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् । शिवाभिर् न स्मयमानाभिर् आगात् पतन्ति मिह स्तनयन्त्य् अभ्रा ॥ वाश्रेव विद्युन् मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यद् एषां वृष्टिर् असर्जि ॥ पर्वतश् चिन् महि वृद्धो बिभाय दिवश् चित् सानु रेजत स्वने वः । यत् क्रीडथ मरुतः

navedā yaśasvatīr apasyuvo na satyāḥ || ā te suparṇā aminanta evaiḥ kṛṣṇo nonāva vṛṣabho yadīdam | śivābhir na smayamānābhir āgāt patanti miha stanayanty abhrā || vāśreva vidyun mimāti vatsaṃ na mātā siṣakti | yad eṣāṃ vṛṣṭir asarji || parvataś cin mahi vṛddho bibhāya divaś cit sānu rejata svane vaḥ | yat krīḍatha marutaḥ

TS 3 1.11.6

ऋष्टिमन्त आप इव सध्रियञ्चो धवध्वे ॥ अभि क्रन्द स्तनय गर्भम् आ धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिꣳ सु कर्ष विषितं न्यञ्चꣳ समा भवन्तूद्वता निपादाः ॥ त्वं त्या चिद् अच्युताग्ने पशुर् न यवसे । धामा ह यत् ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः ॥ अग्ने भूरीणि तव जातवेदो देव स्वधावो ऽमृतस्य धाम । याश् च

ṛṣṭimanta āpa iva sadhriyañco dhavadhve || abhi kranda stanaya garbham ā dhā udanvatā pari dīyā rathena | dṛtiṃ su karṣa viṣitaṃ nyañcaṃ samā bhavantūdvatā nipādāḥ || tvaṃ tyā cid acyutāgne paśur na yavase | dhāmā ha yat te ajara vanā vṛścanti śikvasaḥ || agne bhūrīṇi tava jātavedo deva svadhāvo 'mṛtasya dhāma | yāś ca

TS 3 1.11.7

माया मायिनां विश्वमिन्व त्वे पूर्वीः संदधुः पृष्टबन्धो ॥ दिवो नो वृष्टिम् मरुतो ररीध्वम् प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङ् एतेन स्तनयित्नुनेह्य् अपो निषिञ्चन्न् असुरः पिता नः ॥ पिन्वन्त्य् अपो मरुतः सुदानवः पयो घृतवद् विदथेष्व् आभुवः । अत्यं न मिहे वि नयन्ति वाजिनम् उत्सं दुहन्ति स्तनयन्तम् अक्षितम् ॥ उदप्रुतो मरुतस् ताꣳ इयर्त वृष्टिम्

māyā māyināṃ viśvaminva tve pūrvīḥ saṃdadhuḥ pṛṣṭabandho || divo no vṛṣṭim maruto rarīdhvam pra pinvata vṛṣṇo aśvasya dhārāḥ | arvāṅ etena stanayitnunehy apo niṣiñcann asuraḥ pitā naḥ || pinvanty apo marutaḥ sudānavaḥ payo ghṛtavad vidatheṣv ābhuvaḥ | atyaṃ na mihe vi nayanti vājinam utsaṃ duhanti stanayantam akṣitam || udapruto marutas tāṃ iyarta vṛṣṭim

TS 3 1.11.8

ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । क्रोशाति गर्दा कन्येव तुन्ना पेरुं तुञ्जाना पत्येव जाया ॥ घृतेन द्यावापृथिवी मधुना सम् उक्षत पयस्वतीः कृणुताप ओषधीः । ऊर्जं च तत्र सुमतिं च पिन्वथ यत्रा नरो मरुतः सिञ्चथा मधु ॥ उद् उ त्यम् । चित्रम् ॥ और्वभृगुवच् छुचिम् अप्नवानवद् आ हुवे । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥ आ सवꣳ सवितुर् यथा भगस्येव भुजिꣳ हुवे । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥ हुवे वातस्वनं कविम् पर्जन्यक्रन्द्यꣳ सहः । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥

ye viśve maruto junanti | krośāti gardā kanyeva tunnā peruṃ tuñjānā patyeva jāyā || ghṛtena dyāvāpṛthivī madhunā sam ukṣata payasvatīḥ kṛṇutāpa oṣadhīḥ | ūrjaṃ ca tatra sumatiṃ ca pinvatha yatrā naro marutaḥ siñcathā madhu || ud u tyam | citram || aurvabhṛguvac chucim apnavānavad ā huve | agniṃ samudravāsasam || ā savaṃ savitur yathā bhagasyeva bhujiṃ huve | agniṃ samudravāsasam || huve vātasvanaṃ kavim parjanyakrandyaṃ sahaḥ | agniṃ samudravāsasam ||