← Taittiriya Samhita (Black Yajurveda) — Kanda 2

Taittiriya Samhita (Black Yajurveda) — Kanda 2 — Chapter 5

TS 2 5.1.1

विश्वरूपो वै त्वाष्ट्रः पुरोहितो देवानाम् आसीत् स्वस्रीयो ऽसुराणाम् । तस्य त्रीणि शीर्षाण्य् आसन्त् सोमपानꣳ सुरापानम् अन्नादनम् । स प्रत्यक्षं देवेभ्यो भागम् अवदत् परोऽक्षम् असुरेभ्यः सर्वस्मै वै प्रत्यक्षम् भागं वदन्ति यस्मा एव परोऽक्षं वदन्ति तस्य भाग उदितस् तस्माद् इन्द्रो ऽबिभेद् ईदृङ् वै राष्ट्रं वि पर्यावर्तयतीति तस्य वज्रम् आदाय शीर्षाण्य् अच्छिनद् यत् सोमपानम्

viśvarūpo vai tvāṣṭraḥ purohito devānām āsīt svasrīyo 'surāṇām | tasya trīṇi śīrṣāṇy āsant somapānaṃ surāpānam annādanam | sa pratyakṣaṃ devebhyo bhāgam avadat paro'kṣam asurebhyaḥ sarvasmai vai pratyakṣam bhāgaṃ vadanti yasmā eva paro'kṣaṃ vadanti tasya bhāga uditas tasmād indro 'bibhed īdṛṅ vai rāṣṭraṃ vi paryāvartayatīti tasya vajram ādāya śīrṣāṇy acchinad yat somapānam

TS 2 5.1.2

आसीत् स कपिञ्जलो ऽभवत् यत् सुरापानꣳ स कलविङ्को यद् अन्नादनꣳ स तित्तिरिः । तस्याञ्जलिना ब्रह्महत्याम् उपागृह्णात् ताꣳ संवत्सरं अबिभस् तम् भूतान्य् अभ्य् अक्रोशन् ब्रह्महन्न् इति । स पृथिवीम् उपासीदद् अस्यै ब्रह्महत्यायै तृतीयम् प्रति गृहाणेति साब्रवीद् वरं वृणै खातात् पराभविष्यन्ती मन्ये ततो मा परा भूवम् इति पुरा ते

āsīt sa kapiñjalo 'bhavat yat surāpānaṃ sa kalaviṅko yad annādanaṃ sa tittiriḥ | tasyāñjalinā brahmahatyām upāgṛhṇāt tāṃ saṃvatsaraṃ abibhas tam bhūtāny abhy akrośan brahmahann iti | sa pṛthivīm upāsīdad asyai brahmahatyāyai tṛtīyam prati gṛhāṇeti sābravīd varaṃ vṛṇai khātāt parābhaviṣyantī manye tato mā parā bhūvam iti purā te

TS 2 5.1.3

संवत्सराद् अपि रोहाद् इत्य् अब्रवीत् तस्मात् पुरा संवत्सरात् पृथिव्यै खातम् अपि रोहति वारेवृतꣳ ह्य् अस्यै तृतीयम् ब्रह्महत्यायै प्रत्य् अगृह्णात् तत् स्वकृतम् इरिणम् अभवत् तस्माद् आहिताग्निः श्रद्धादेवः स्वकृत इरिणे नाव स्येद् ब्रह्महत्यायै ह्य् एष वर्णः । स वनस्पतीन् उपासीदद् अस्यै ब्रह्महत्यायै तृतीयम् प्रति गृह्णीतेति ते ऽब्रुवन् वरं वृणामहै वृक्णात्

saṃvatsarād api rohād ity abravīt tasmāt purā saṃvatsarāt pṛthivyai khātam api rohati vārevṛtaṃ hy asyai tṛtīyam brahmahatyāyai praty agṛhṇāt tat svakṛtam iriṇam abhavat tasmād āhitāgniḥ śraddhādevaḥ svakṛta iriṇe nāva syed brahmahatyāyai hy eṣa varṇaḥ | sa vanaspatīn upāsīdad asyai brahmahatyāyai tṛtīyam prati gṛhṇīteti te 'bruvan varaṃ vṛṇāmahai vṛkṇāt

TS 2 5.1.4

पराभविष्यन्तो मन्यामहे ततो मा परा भूमेति । आव्रश्चनाद् वो भूयाꣳस उत् तिष्ठान् इत्य् अब्रवीत् तस्माद् आव्रश्चनाद् वृक्षाणाम् भूयाꣳस उत् तिष्ठन्ति वारेवृतꣳ ह्य् एषाम् । तृतीयम् ब्रह्महत्यायै प्रत्य् अगृह्णन्त् स निर्यासो ऽभवत् तस्मान् निर्यासस्य नाश्यम् ब्रह्महत्यायै ह्य् एष वर्णो ऽथो खलु य एव लोहितो यो वाऽऽव्रश्चनान् निर्येषति तस्य नाऽऽश्यम्

parābhaviṣyanto manyāmahe tato mā parā bhūmeti | āvraścanād vo bhūyāṃsa ut tiṣṭhān ity abravīt tasmād āvraścanād vṛkṣāṇām bhūyāṃsa ut tiṣṭhanti vārevṛtaṃ hy eṣām | tṛtīyam brahmahatyāyai praty agṛhṇant sa niryāso 'bhavat tasmān niryāsasya nāśyam brahmahatyāyai hy eṣa varṇo 'tho khalu ya eva lohito yo vā''vraścanān niryeṣati tasya nā''śyam

TS 2 5.1.5

कामम् अन्यस्य । स स्त्रीषꣳसादम् उपासीदद् अस्यै ब्रह्महत्यायै तृतीयम् प्रति गृह्णीतेति ता अब्रुवन् वरं वृणामहा ऋत्वियात् प्रजां विन्दामहै कामम् आ विजनितोः सम् भवामेति तस्माद् ऋत्वियात् स्त्रियः प्रजां विन्दन्ते कामम् आ विजनितोः सम् भवन्ति वारेवृतꣳ ह्य् आसाम् । तृतीयम् ब्रह्महत्यायै प्रत्य् अगृह्णन्त् सा मलवद्वासा अभवत् तस्मान् मलवद्वाससा न सं वदेत

kāmam anyasya | sa strīṣaṃsādam upāsīdad asyai brahmahatyāyai tṛtīyam prati gṛhṇīteti tā abruvan varaṃ vṛṇāmahā ṛtviyāt prajāṃ vindāmahai kāmam ā vijanitoḥ sam bhavāmeti tasmād ṛtviyāt striyaḥ prajāṃ vindante kāmam ā vijanitoḥ sam bhavanti vārevṛtaṃ hy āsām | tṛtīyam brahmahatyāyai praty agṛhṇant sā malavadvāsā abhavat tasmān malavadvāsasā na saṃ vadeta

TS 2 5.1.6

न सहाऽऽसीत नास्या अन्नम् अद्याद् ब्रह्महत्यायै ह्य् एषा वर्णम् प्रतिमुच्याऽऽस्ते । अथो खल्व् आहुर् अभ्यञ्जनं वाव स्त्रिया अन्नम् अभ्यञ्जनम् एव न प्रतिगृह्यं कामम् अन्यद् इति । याम् मलवद्वाससꣳ सम्भवन्ति यस् ततो जायते सो ऽभिशस्तो याम् अरण्ये तस्यै स्तेनो याम् पराचीं तस्यै ह्रीतमुख्य् अपगल्भो या स्नाति तस्या अप्सु मारुको या

na sahā''sīta nāsyā annam adyād brahmahatyāyai hy eṣā varṇam pratimucyā''ste | atho khalv āhur abhyañjanaṃ vāva striyā annam abhyañjanam eva na pratigṛhyaṃ kāmam anyad iti | yām malavadvāsasaṃ sambhavanti yas tato jāyate so 'bhiśasto yām araṇye tasyai steno yām parācīṃ tasyai hrītamukhy apagalbho yā snāti tasyā apsu māruko yā

TS 2 5.1.7

अभ्यङ्क्ते तस्यै दुश्चर्मा या प्रलिखते तस्यै खलतिर् अपमारी याऽऽङ्क्ते तस्यै काणो या दतो धावते तस्यै श्यावदन् या नखानि निकृन्तते तस्यै कुनखी या कृणत्ति तस्यै क्लीबो या रज्जुꣳ सृजति तस्या उद्बन्धुको या पर्णेन पिबति तस्या उन्मादुको या खर्वेण पिबति तस्यै खर्वस् तिस्रो रात्रीर् व्रतं चरेद् अञ्जलिना वा पिबेद् अखर्वेण वा पात्रेण प्रजायै गोपीथाय ॥

abhyaṅkte tasyai duścarmā yā pralikhate tasyai khalatir apamārī yā''ṅkte tasyai kāṇo yā dato dhāvate tasyai śyāvadan yā nakhāni nikṛntate tasyai kunakhī yā kṛṇatti tasyai klībo yā rajjuṃ sṛjati tasyā udbandhuko yā parṇena pibati tasyā unmāduko yā kharveṇa pibati tasyai kharvas tisro rātrīr vrataṃ cared añjalinā vā pibed akharveṇa vā pātreṇa prajāyai gopīthāya ||

TS 2 5.2.1

त्वष्टा हतपुत्रो वीन्द्रꣳ सोमम् आहरत् तस्मिन्न् इन्द्र उपहवम् ऐच्छत तं नोपाह्वयत पुत्रम् मे ऽवधीर् इति स यज्ञवेशसं कृत्वा प्रासहा सोमम् अपिबत् तस्य यद् अत्यशिष्यत तत् त्वष्टाहवनीयम् उप प्रावर्तयत् स्वाहेन्द्रशत्रुर् वर्धस्वेति यद् अवर्तयत् तद् वृत्रस्य वृत्रत्वम् । यद् अब्रवीत् स्वाहेन्द्रशत्रुर् वर्धस्वेति तस्माद् अस्य ॥

tvaṣṭā hataputro vīndraṃ somam āharat tasminn indra upahavam aicchata taṃ nopāhvayata putram me 'vadhīr iti sa yajñaveśasaṃ kṛtvā prāsahā somam apibat tasya yad atyaśiṣyata tat tvaṣṭāhavanīyam upa prāvartayat svāhendraśatrur vardhasveti yad avartayat tad vṛtrasya vṛtratvam | yad abravīt svāhendraśatrur vardhasveti tasmād asya ||

TS 2 5.2.2

इन्द्रः शत्रुर् अभवत् स सम्भवन्न् अग्नीषोमाव् अभि सम् अभवत् स इषुमात्रमिषुमात्रं विष्वङ्ङ् अवर्धत स इमाँल्लोकान् अवृणोत् । यद् इमाँल्लोकान् अवृणोत् तद् वृत्रस्य वृत्रत्वम् । तस्माद् इन्द्रो ऽबिभेत् स प्रजापतिम् उपाधावत् । शत्रुर् मे ऽजनीति तस्मै वज्रꣳ सिक्त्वा प्रायच्छत् । एतेन जहीति तेनाभ्य् आयत ताव् अब्रूताम् अग्नीषोमौ मा

indraḥ śatrur abhavat sa sambhavann agnīṣomāv abhi sam abhavat sa iṣumātramiṣumātraṃ viṣvaṅṅ avardhata sa imāṃllokān avṛṇot | yad imāṃllokān avṛṇot tad vṛtrasya vṛtratvam | tasmād indro 'bibhet sa prajāpatim upādhāvat | śatrur me 'janīti tasmai vajraṃ siktvā prāyacchat | etena jahīti tenābhy āyata tāv abrūtām agnīṣomau mā

TS 2 5.2.3

प्र हार् आवम् अन्तः स्व इति मम वै युवꣳ स्थ इत्य् अब्रवीन् माम् अभ्य् एतम् इति तौ भागधेयम् ऐच्छेताम् । ताभ्याम् एतम् अग्नीषोमीयम् एकादशकपालम् पूर्णमासे प्रायच्छत् ताव् अब्रूताम् अभि संदष्टौ वै स्वो न शक्नुव ऐतुम् इति स इन्द्र आत्मनः शीतरूराव् अजनयत् तच् छीतरूरयोर् जन्म य एवꣳ शीतरूरयोर् जन्म वेद

pra hār āvam antaḥ sva iti mama vai yuvaṃ stha ity abravīn mām abhy etam iti tau bhāgadheyam aicchetām | tābhyām etam agnīṣomīyam ekādaśakapālam pūrṇamāse prāyacchat tāv abrūtām abhi saṃdaṣṭau vai svo na śaknuva aitum iti sa indra ātmanaḥ śītarūrāv ajanayat tac chītarūrayor janma ya evaṃ śītarūrayor janma veda

TS 2 5.2.4

नैनꣳ शीतरूरु हतस् ताभ्याम् एनम् अभ्य् अनयत् तस्माज् जञ्जभ्यमानाद् अग्नीषोमौ निर् अक्रामताम् प्राणापानौ वा एनं तद् अजहिताम् प्राणो वै दक्षो ऽपानः क्रतुस् तस्माज् जञ्जभ्यमानो ब्रूयात् । मयि दक्षक्रतू इति प्राणापानाव् एवात्मन् धत्ते सर्वम् आयुर् एति स देवता वृत्रान् निर्हूय वार्त्रघ्नꣳ हविः पूर्णमासे निर् अवपत् । घ्नन्ति वा एनम् पूर्णमास आ

nainaṃ śītarūru hatas tābhyām enam abhy anayat tasmāj jañjabhyamānād agnīṣomau nir akrāmatām prāṇāpānau vā enaṃ tad ajahitām prāṇo vai dakṣo 'pānaḥ kratus tasmāj jañjabhyamāno brūyāt | mayi dakṣakratū iti prāṇāpānāv evātman dhatte sarvam āyur eti sa devatā vṛtrān nirhūya vārtraghnaṃ haviḥ pūrṇamāse nir avapat | ghnanti vā enam pūrṇamāsa ā

TS 2 5.2.5

अमावास्यायाम् प्याययन्ति तस्माद् वार्त्रघ्नी पूर्णमासे ऽनूच्येते वृधन्वती अमावास्यायाम् । तत् सꣳस्थाप्य वार्त्रघ्नꣳ हविर् वज्रम् आदाय पुनर् अभ्य् आयत ते अब्रूतां द्यावापृथिवी मा प्र हार् आवयोर् वै श्रित इति ते अब्रूताम् । वरं वृणावहै नक्षत्रविहिताऽहम् असानीत्य् असाव् अब्रवीच् चित्रविहिताऽहम् इतीयम् । तस्मान् नक्षत्रविहिताऽसौ चित्रविहिते ऽयम् । य एवं द्यावापृथिव्योः

amāvāsyāyām pyāyayanti tasmād vārtraghnī pūrṇamāse 'nūcyete vṛdhanvatī amāvāsyāyām | tat saṃsthāpya vārtraghnaṃ havir vajram ādāya punar abhy āyata te abrūtāṃ dyāvāpṛthivī mā pra hār āvayor vai śrita iti te abrūtām | varaṃ vṛṇāvahai nakṣatravihitā'ham asānīty asāv abravīc citravihitā'ham itīyam | tasmān nakṣatravihitā'sau citravihite 'yam | ya evaṃ dyāvāpṛthivyoḥ

TS 2 5.2.6

वरं वेदैनं वरो गच्छति स आभ्याम् एव प्रसूत इन्द्रो वृत्रम् अहन् ते देवा वृत्रꣳ हत्वाऽग्नीषोमाव् अब्रुवन् हव्यं नो वहतम् इति ताव् अब्रूताम् अपतेजसौ वै त्यौ वृत्रे वै त्ययोस् तेज इति ते ऽब्रुवन् क इदम् अच्छैतीति गौर् इत्य् अब्रुवन् गौर् वाव सर्वस्य मित्रम् इति साब्रवीत् ।

varaṃ vedainaṃ varo gacchati sa ābhyām eva prasūta indro vṛtram ahan te devā vṛtraṃ hatvā'gnīṣomāv abruvan havyaṃ no vahatam iti tāv abrūtām apatejasau vai tyau vṛtre vai tyayos teja iti te 'bruvan ka idam acchaitīti gaur ity abruvan gaur vāva sarvasya mitram iti sābravīt |

TS 2 5.2.7

वरं वृणै मय्य् एव सतो ऽभयेन भुनजाध्वा इति तद् गौर् आहरत् तस्माद् गवि सतो ऽभयेन भुञ्जते । एतद् वा अग्नेस् तेजो यद् घृतम् एतत् सोमस्य यत् पयः । य एवम् अग्नीषोमयोस् तेजो वेद तेजस्व्य् एव भवति ब्रह्मवादिनो वदन्ति किंदेवत्यम् पौर्णमासम् इति प्राजापत्यम् इति ब्रूयात् तेनेन्द्रं ज्येष्ठम् पुत्रं निरवासाययद् इति तस्माज् ज्येष्ठम् पुत्रं धनेन निरवसाययन्ति ॥

varaṃ vṛṇai mayy eva sato 'bhayena bhunajādhvā iti tad gaur āharat tasmād gavi sato 'bhayena bhuñjate | etad vā agnes tejo yad ghṛtam etat somasya yat payaḥ | ya evam agnīṣomayos tejo veda tejasvy eva bhavati brahmavādino vadanti kiṃdevatyam paurṇamāsam iti prājāpatyam iti brūyāt tenendraṃ jyeṣṭham putraṃ niravāsāyayad iti tasmāj jyeṣṭham putraṃ dhanena niravasāyayanti ||

TS 2 5.3.1

इन्द्रं वृत्रं जघनिवाꣳसम् मृधो ऽभि प्रावेपन्त स एतं वैमृधम् पूणमासे ऽनुनिर्वाप्यम् अपश्यत् तं निर् अवपत् तेन वै स मृधो ऽपाहत यद् वैमृधः पूर्णमासे ऽनुनिर्वाप्यो भवति मृध एव तेन यजमानो ऽप हते । इन्द्रो वृत्रꣳ हत्वा देवताभिश् चेन्द्रियेण च व्य् आर्ध्यत स एतम् आग्नेयम् अष्टाकपालम् अमावास्यायाम् अपश्यद् ऐन्द्रं दधि ॥

indraṃ vṛtraṃ jaghanivāṃsam mṛdho 'bhi prāvepanta sa etaṃ vaimṛdham pūṇamāse 'nunirvāpyam apaśyat taṃ nir avapat tena vai sa mṛdho 'pāhata yad vaimṛdhaḥ pūrṇamāse 'nunirvāpyo bhavati mṛdha eva tena yajamāno 'pa hate | indro vṛtraṃ hatvā devatābhiś cendriyeṇa ca vy ārdhyata sa etam āgneyam aṣṭākapālam amāvāsyāyām apaśyad aindraṃ dadhi ||

TS 2 5.3.2

तं निर् अवपत् तेन वै स देवताश् चेन्द्रियं चावारुन्द्ध यद् आग्नेयो ऽष्टाकपालो ऽमावास्यायाम् भवत्य् ऐन्द्रं दधि देवताश् चैव तेनेन्द्रियं च यजमानो ऽव रुन्द्धे । इन्द्रस्य वृत्रं जघ्नुष इन्द्रियं वीर्यम् पृथिवीम् अनु व्य् आर्छत् तद् ओषधयो वीरुधो ऽभवन् स प्रजापतिम् उपाधावद् वृत्रम् मे जघ्नुष इन्द्रियं वीर्यम्

taṃ nir avapat tena vai sa devatāś cendriyaṃ cāvārunddha yad āgneyo 'ṣṭākapālo 'māvāsyāyām bhavaty aindraṃ dadhi devatāś caiva tenendriyaṃ ca yajamāno 'va runddhe | indrasya vṛtraṃ jaghnuṣa indriyaṃ vīryam pṛthivīm anu vy ārchat tad oṣadhayo vīrudho 'bhavan sa prajāpatim upādhāvad vṛtram me jaghnuṣa indriyaṃ vīryam

TS 2 5.3.3

पृथिवीम् अनु व्य् आरत् तद् ओषधयो वीरुधो ऽभूवन् इति तत् पशव ओषधीभ्यो ऽध्य् आत्मन्त् सम् अनयन् तत् प्रत्य् अदुहन् यत् समनयन् तत् सांनाय्यस्य सांनाय्यत्वं यत् प्रत्यदुहन् तत् प्रतिधुषः प्रतिधुक्त्वम् । सम् अनैषुः प्रत्य् अधुक्षन् न तु मयि श्रयत इत्य् अब्रवीद् एतद् अस्मै

pṛthivīm anu vy ārat tad oṣadhayo vīrudho 'bhūvan iti tat paśava oṣadhībhyo 'dhy ātmant sam anayan tat praty aduhan yat samanayan tat sāṃnāyyasya sāṃnāyyatvaṃ yat pratyaduhan tat pratidhuṣaḥ pratidhuktvam | sam anaiṣuḥ praty adhukṣan na tu mayi śrayata ity abravīd etad asmai

TS 2 5.3.4

शृतं कुरुतेत्य् अब्रवीत् तद् अस्मै शृतम् अकुर्वन्न् इन्द्रियं वावास्मिन् वीर्यं तद् अश्रयन् तच् छृतस्य शृतत्वम् । सम् अनैषुः प्रत्य् अधुक्षञ् छृतम् अक्रन् न तु मा धिनोतीत्य् अब्रवीद् एतद् अस्मै दधि कुरुतेत्य् अब्रवीत् तद् अस्मै दध्य् अकुर्वन् तद् एनम् अधिनोत् तद् दध्नो दधित्वम् ब्रह्मवादिनो वदन्ति दध्नः पूर्वस्यावदेयम् ।

śṛtaṃ kurutety abravīt tad asmai śṛtam akurvann indriyaṃ vāvāsmin vīryaṃ tad aśrayan tac chṛtasya śṛtatvam | sam anaiṣuḥ praty adhukṣañ chṛtam akran na tu mā dhinotīty abravīd etad asmai dadhi kurutety abravīt tad asmai dadhy akurvan tad enam adhinot tad dadhno dadhitvam brahmavādino vadanti dadhnaḥ pūrvasyāvadeyam |

TS 2 5.3.5

दधि हि पूर्वं क्रियत इत्य् अनादृत्य तच् छृतस्यैव पूर्वस्याव द्येद् इन्द्रियम् एवास्मिन् वीर्यꣳ श्रित्वा दध्नोपरिष्टाद् धिनोति यथापूर्वम् उपैति यत् पूतीकैर् वा पर्णवल्कैर् वातञ्च्यात् सौम्यं तद् यत् क्वलै राक्षसं तद् यत् तण्डुलैर् वैश्वदेवं तद् यद् आतञ्चनेन मानुषं तद् यद् दध्ना तत् सेन्द्रं दध्ना ऽऽतनक्ति

dadhi hi pūrvaṃ kriyata ity anādṛtya tac chṛtasyaiva pūrvasyāva dyed indriyam evāsmin vīryaṃ śritvā dadhnopariṣṭād dhinoti yathāpūrvam upaiti yat pūtīkair vā parṇavalkair vātañcyāt saumyaṃ tad yat kvalai rākṣasaṃ tad yat taṇḍulair vaiśvadevaṃ tad yad ātañcanena mānuṣaṃ tad yad dadhnā tat sendraṃ dadhnā ''tanakti

TS 2 5.3.6

सेन्द्रत्वाय । अग्निहोत्रोच्छेषणम् अभ्यातनक्ति यज्ञस्य संतत्यै । इन्द्रो वृत्रꣳ हत्वा पराम् परावतम् अगच्छद् अपाराधम् इति मन्यमानस् तं देवताः प्रैषम् ऐच्छन्त् सो ऽब्रवीत् प्रजापतिर् यः प्रथमो ऽनुविन्दति तस्य प्रथमम् भागधेयम् इति तम् पितरो ऽन्व् अविन्दन् तस्मात् पितृभ्यः पूर्वेद्युः क्रियते सो ऽमावास्याम् प्रत्य् आगच्छत् तं देवा अभि सम् अगच्छन्तामा वै नः

sendratvāya | agnihotroccheṣaṇam abhyātanakti yajñasya saṃtatyai | indro vṛtraṃ hatvā parām parāvatam agacchad apārādham iti manyamānas taṃ devatāḥ praiṣam aicchant so 'bravīt prajāpatir yaḥ prathamo 'nuvindati tasya prathamam bhāgadheyam iti tam pitaro 'nv avindan tasmāt pitṛbhyaḥ pūrvedyuḥ kriyate so 'māvāsyām praty āgacchat taṃ devā abhi sam agacchantāmā vai naḥ

TS 2 5.3.7

अद्य वसु वसतीतीन्द्रो हि देवानां वसु तद् अमावास्याया अमावास्यत्वम् ब्रह्मवादिनो वदन्ति किंदेवत्यꣳ सांनाय्यम् इति वैश्वदेवम् इति ब्रूयाद् विश्वे हि तद् देवा भागधेयम् अभि समगच्छन्तेत्य् अथो खल्व् ऐन्द्रम् इत्य् एव ब्रूयाद् इन्द्रं वाव ते तद् भिषज्यन्तो ऽभि सम् अगच्छन्तेति ॥

adya vasu vasatītīndro hi devānāṃ vasu tad amāvāsyāyā amāvāsyatvam brahmavādino vadanti kiṃdevatyaṃ sāṃnāyyam iti vaiśvadevam iti brūyād viśve hi tad devā bhāgadheyam abhi samagacchantety atho khalv aindram ity eva brūyād indraṃ vāva te tad bhiṣajyanto 'bhi sam agacchanteti ||

TS 2 5.4.1

ब्रह्मवादिनो वदन्ति स त्वै दर्शपूर्णमासौ यजेत य एनौ सेन्द्रौ यजेतेति वैमृधः पूर्णमासे ऽनुनिर्वाप्यो भवति तेन पूर्णमासः सेन्द्र ऐन्द्रं दध्य् अमावास्यायां तेनामावास्या सेन्द्रा य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते सेन्द्राव् एवैनौ यजते श्वःश्वो ऽस्मा ईजानाय वसीयो भवति देवा वै यद् यज्ञे ऽकुर्वत तद् असुरा अकुर्वत ते देवा एताम्

brahmavādino vadanti sa tvai darśapūrṇamāsau yajeta ya enau sendrau yajeteti vaimṛdhaḥ pūrṇamāse 'nunirvāpyo bhavati tena pūrṇamāsaḥ sendra aindraṃ dadhy amāvāsyāyāṃ tenāmāvāsyā sendrā ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate sendrāv evainau yajate śvaḥśvo 'smā ījānāya vasīyo bhavati devā vai yad yajñe 'kurvata tad asurā akurvata te devā etām

TS 2 5.4.2

इष्टिम् अपश्यन् । आग्नावैष्णवम् एकादशकपालꣳ सरस्वत्यै चरुꣳ सरस्वते चरुं ताम् पौर्णमासꣳ सꣳस्थाप्यानु निर् अवपन् ततो देवा अभवन् परासुराः । यो भ्रातृव्यवान्त् स्यात् स पौर्णमासꣳ सꣳस्थाप्यैताम् इष्टिम् अनु निर् वपेत् पौर्णमासेनैव वज्रम् भ्रातृव्याय प्रहृत्याग्नावैष्णवेन देवताश् च यज्ञं च भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते मिथुनान् पशून्त् सारस्वताभ्यां यावद् एवास्यास्ति तत्

iṣṭim apaśyan | āgnāvaiṣṇavam ekādaśakapālaṃ sarasvatyai caruṃ sarasvate caruṃ tām paurṇamāsaṃ saṃsthāpyānu nir avapan tato devā abhavan parāsurāḥ | yo bhrātṛvyavānt syāt sa paurṇamāsaṃ saṃsthāpyaitām iṣṭim anu nir vapet paurṇamāsenaiva vajram bhrātṛvyāya prahṛtyāgnāvaiṣṇavena devatāś ca yajñaṃ ca bhrātṛvyasya vṛṅkte mithunān paśūnt sārasvatābhyāṃ yāvad evāsyāsti tat

TS 2 5.4.3

सर्वं वृङ्क्ते पौर्णमासीम् एव यजेत भ्रातृव्यवान् नामावास्याꣳ हत्वा भ्रातृव्यं नाऽऽ प्याययति साकम्प्रस्थायीयेन यजेत पशुकामः । यस्मै वा अल्पेनाहरन्ति नात्मना तृप्यति नान्यस्मै ददाति यस्मै महता तृप्यत्य् आत्मना ददात्य् अन्यस्मै महता पूर्णꣳ होतव्यम् । तृप्त एवैनम् इन्द्रः प्रजया पशुभिस् तर्पयति दारुपात्रेण जुहोति न हि मृन्मयम् आहुतिं आनशे । औदुम्बरम्

sarvaṃ vṛṅkte paurṇamāsīm eva yajeta bhrātṛvyavān nāmāvāsyāṃ hatvā bhrātṛvyaṃ nā'' pyāyayati sākamprasthāyīyena yajeta paśukāmaḥ | yasmai vā alpenāharanti nātmanā tṛpyati nānyasmai dadāti yasmai mahatā tṛpyaty ātmanā dadāty anyasmai mahatā pūrṇaṃ hotavyam | tṛpta evainam indraḥ prajayā paśubhis tarpayati dārupātreṇa juhoti na hi mṛnmayam āhutiṃ ānaśe | audumbaram

TS 2 5.4.4

भवत्य् ऊर्ग् वा उदुम्बर ऊर्क् पशव ऊर्जैवास्मा ऊर्जम् पशून् अव रुन्द्धे नागतश्रीर् महेन्द्रं यजेत त्रयो वै गतश्रियः शुश्रुवान् ग्रामणी राजन्यस् तेषाम् महेन्द्रो देवता यो वै स्वां देवतां अतियजते प्र स्वायै देवतायै च्यवते न पराम् प्राप्नोति पापीयान् भवति संवत्सरम् इन्द्रं यजेत संवत्सरꣳ हि व्रतं नाति स्वा ॥

bhavaty ūrg vā udumbara ūrk paśava ūrjaivāsmā ūrjam paśūn ava runddhe nāgataśrīr mahendraṃ yajeta trayo vai gataśriyaḥ śuśruvān grāmaṇī rājanyas teṣām mahendro devatā yo vai svāṃ devatāṃ atiyajate pra svāyai devatāyai cyavate na parām prāpnoti pāpīyān bhavati saṃvatsaram indraṃ yajeta saṃvatsaraṃ hi vrataṃ nāti svā ||

TS 2 5.4.5

एवैनं देवतेज्यमाना भूत्या इन्द्धे वसीयान् भवति संवत्सरस्य परस्ताद् अग्नये व्रतपतये पुरोडाशम् अष्टाकपालं निर् वपेत् संवत्सरम् एवैनं वृत्रं जघ्निवाꣳसम् अग्निर् व्रतपतिर् व्रतम् आ लम्भयति ततो ऽधि कामं यजेत ॥

evainaṃ devatejyamānā bhūtyā inddhe vasīyān bhavati saṃvatsarasya parastād agnaye vratapataye puroḍāśam aṣṭākapālaṃ nir vapet saṃvatsaram evainaṃ vṛtraṃ jaghnivāṃsam agnir vratapatir vratam ā lambhayati tato 'dhi kāmaṃ yajeta ||

TS 2 5.5.1

नासोमयाजी सं नयेद् अनागतं वा एतस्य पयो यो ऽसोमयाजी यद् असोमयाजी संनयेत् परिमोष एव सो ऽनृतं करोति । अथो परैव सिच्यते सोमयाज्य् एव सं नयेत् पयो वै सोमः पयः सांनाय्यम् पयसैव पय आत्मन् धत्ते वि वा एतम् प्रजया पशुभिर् अर्धयति वर्धयत्य् अस्य भ्रातृव्यं यस्य हविर् निरुप्तम् पुरस्ताच् चन्द्रमाः ॥

nāsomayājī saṃ nayed anāgataṃ vā etasya payo yo 'somayājī yad asomayājī saṃnayet parimoṣa eva so 'nṛtaṃ karoti | atho paraiva sicyate somayājy eva saṃ nayet payo vai somaḥ payaḥ sāṃnāyyam payasaiva paya ātman dhatte vi vā etam prajayā paśubhir ardhayati vardhayaty asya bhrātṛvyaṃ yasya havir niruptam purastāc candramāḥ ||

TS 2 5.5.2

अभ्य् उदेति त्रेधा तण्डुलान् वि भजेद् ये मध्यमाः स्युस् तान् अग्नये दात्रे पुरोडाशम् अष्टाकपालं कुर्याद् ये स्थविष्ठास् तान् इन्द्राय प्रदात्रे दधꣳश् चरुम् । ये ऽणिष्ठास् तान् विष्णवे शिपिविष्टाय शृते चरुम् अग्निर् एवास्मैप्रजाम् प्रजनयति वृद्धाम् इन्द्रः प्र यच्छति यज्ञो वै विष्णुः पशवः शिपिर् यज्ञ एव पशुषु प्रति तिष्ठति न द्वे

abhy udeti tredhā taṇḍulān vi bhajed ye madhyamāḥ syus tān agnaye dātre puroḍāśam aṣṭākapālaṃ kuryād ye sthaviṣṭhās tān indrāya pradātre dadhaṃś carum | ye 'ṇiṣṭhās tān viṣṇave śipiviṣṭāya śṛte carum agnir evāsmaiprajām prajanayati vṛddhām indraḥ pra yacchati yajño vai viṣṇuḥ paśavaḥ śipir yajña eva paśuṣu prati tiṣṭhati na dve

TS 2 5.5.3

यजेत यत् पूर्वया सम्प्रति यजेतोत्तरया छम्बट् कुर्याद् यद् उत्तरया सम्प्रति यजेत पूर्वया छम्बट् कुर्यान् नेष्टिर् भवति न यज्ञस् तद् अनु ह्रीत मुख्यपगल्भो जायते । एकाम् एव यजेत प्रगल्भो ऽस्य जायते । अनादृत्य तद् द्वे एव यजेत यज्ञमुखम् एव पूर्वयालभते यजत उत्तरया देवता एव पूर्वयावरुन्द्ध इन्द्रियम् उत्तरया देवलोकम् एव

yajeta yat pūrvayā samprati yajetottarayā chambaṭ kuryād yad uttarayā samprati yajeta pūrvayā chambaṭ kuryān neṣṭir bhavati na yajñas tad anu hrīta mukhyapagalbho jāyate | ekām eva yajeta pragalbho 'sya jāyate | anādṛtya tad dve eva yajeta yajñamukham eva pūrvayālabhate yajata uttarayā devatā eva pūrvayāvarunddha indriyam uttarayā devalokam eva

TS 2 5.5.4

पूर्वयाभिजयति मनुष्यलोकम् उत्तरया भूयसो यज्ञक्रतून् उपैति । एषा वै सुमना नामेष्टिर् यम् अद्येजानम् पश्चाच् चन्द्रमा अभ्य् उदेत्य् अस्मिन्न् एवास्मै लोके ऽर्धुकम् भवति दाक्षायणयज्ञेन सुवर्गकामो यजेत पूर्णमासे सं नयेन् मैत्रावरुण्यामिक्षयामावास्यायां यजेत पूर्णमासे वै देवानाꣳ सुतस् तेषाम् एतम् अर्धमासम् प्रसुतस् तेषाम् मैत्रावरुणी वशाऽमावास्यायाम् अनूबन्ध्या यत्

pūrvayābhijayati manuṣyalokam uttarayā bhūyaso yajñakratūn upaiti | eṣā vai sumanā nāmeṣṭir yam adyejānam paścāc candramā abhy udety asminn evāsmai loke 'rdhukam bhavati dākṣāyaṇayajñena suvargakāmo yajeta pūrṇamāse saṃ nayen maitrāvaruṇyāmikṣayāmāvāsyāyāṃ yajeta pūrṇamāse vai devānāṃ sutas teṣām etam ardhamāsam prasutas teṣām maitrāvaruṇī vaśā'māvāsyāyām anūbandhyā yat

TS 2 5.5.5

पूर्वेद्युर् यजते वेदिम् एव तत् करोति यद् वत्सान् अपाकरोति सदोहविर्धाने एव सम् मिनोति यद् यजते देवैर् एव सुत्याꣳ सम् पादयति स एतम् अर्धमासꣳ सधमादं देवैः सोमम् पिबति यन् मैत्रावरुण्यामिक्षयामावास्यायां यजते यैवासौ देवानां वशानूबन्ध्या सो एवैषैतस्य साक्षाद् वा एष देवान् अभ्यारोहति य एषां यज्ञम्

pūrvedyur yajate vedim eva tat karoti yad vatsān apākaroti sadohavirdhāne eva sam minoti yad yajate devair eva sutyāṃ sam pādayati sa etam ardhamāsaṃ sadhamādaṃ devaiḥ somam pibati yan maitrāvaruṇyāmikṣayāmāvāsyāyāṃ yajate yaivāsau devānāṃ vaśānūbandhyā so evaiṣaitasya sākṣād vā eṣa devān abhyārohati ya eṣāṃ yajñam

TS 2 5.5.6

अभ्यारोहति यथा खलु वै श्रेयान् अभ्यारूढः कामयते तथा करोति यद्य् अवविध्यति पापीयान् भवति यदि नावविध्यति सदृङ् व्यावृत्काम एतेन यज्ञेन यजेत क्षुरपविर् ह्य् एष यज्ञस् ताजक् पुण्यो वा भवति प्र वा मीयते तस्यैतद् व्रतम् । नानृतं वदेन् न माꣳसम् अश्नीयान् न स्त्रियम् उपेयान् नास्य पल्पूलनेन वासः पल्पूलयेयुर् एतद् धि देवाः सर्वं न कुर्वन्ति ॥

abhyārohati yathā khalu vai śreyān abhyārūḍhaḥ kāmayate tathā karoti yady avavidhyati pāpīyān bhavati yadi nāvavidhyati sadṛṅ vyāvṛtkāma etena yajñena yajeta kṣurapavir hy eṣa yajñas tājak puṇyo vā bhavati pra vā mīyate tasyaitad vratam | nānṛtaṃ vaden na māṃsam aśnīyān na striyam upeyān nāsya palpūlanena vāsaḥ palpūlayeyur etad dhi devāḥ sarvaṃ na kurvanti ||

TS 2 5.6.1

एष वै देवरथो यद् दर्शपूर्णमासौ यो दर्शपूर्णमासाव् इष्ट्वा सोमेन यजते रथस्पष्ट एवावसाने वरे देवानाम् अव स्यति । एतानि वा अङ्गापरूꣳषि संवत्सरस्य यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते ऽङ्गापरूꣳष्य् एव संवत्सरस्य प्रति दधाति । एते वै संवत्सरस्य चक्षुषी यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते ताभ्याम् एव सुवर्गं लोकम् अनु पश्यति ॥

eṣa vai devaratho yad darśapūrṇamāsau yo darśapūrṇamāsāv iṣṭvā somena yajate rathaspaṣṭa evāvasāne vare devānām ava syati | etāni vā aṅgāparūṃṣi saṃvatsarasya yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate 'ṅgāparūṃṣy eva saṃvatsarasya prati dadhāti | ete vai saṃvatsarasya cakṣuṣī yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate tābhyām eva suvargaṃ lokam anu paśyati ||

TS 2 5.6.2

एषा वै देवानां विक्रान्तिर् यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते देवानाम् एव विक्रान्तिम् अनु वि क्रमते । एष वै देवयानः पन्था यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते य एव देवयानः पन्थास् तꣳ समारोहति । एतौ वै देवानाꣳ हरी यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते याव् एव देवानाꣳ हरी ताभ्याम्

eṣā vai devānāṃ vikrāntir yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate devānām eva vikrāntim anu vi kramate | eṣa vai devayānaḥ panthā yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate ya eva devayānaḥ panthās taṃ samārohati | etau vai devānāṃ harī yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate yāv eva devānāṃ harī tābhyām

TS 2 5.6.3

एवैभ्यो हव्यं वहति । एतद् वै देवानाम् आस्यं यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते साक्षाद् एव देवानाम् आस्ये जुहोति । एष वै हविर्धानी यो दर्शपूर्णमासयाजी सायम्प्रातर् अग्निहोत्रं जुहोति यजते दर्शपूर्णमासाव् अहरहर् हविर्धानिनाꣳ सुतः । य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते हविर्धान्य् अस्मीति सर्वम् एवास्य बर्हिष्यं दत्तम् भवति देवा वा अहः

evaibhyo havyaṃ vahati | etad vai devānām āsyaṃ yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate sākṣād eva devānām āsye juhoti | eṣa vai havirdhānī yo darśapūrṇamāsayājī sāyamprātar agnihotraṃ juhoti yajate darśapūrṇamāsāv aharahar havirdhānināṃ sutaḥ | ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate havirdhāny asmīti sarvam evāsya barhiṣyaṃ dattam bhavati devā vā ahaḥ

TS 2 5.6.4

यज्ञियं नाविन्दन् ते दर्शपूर्णमासाव् अपुनन् तौ वा एतौ पूतौ मेध्यौ यद् दर्शपूर्णमासौ य एवं विद्वान् दर्शपूर्णमासौ यजते पूताव् एवैनौ मेध्यौ यजते नामावास्यायां च पौर्णमास्यां च स्त्रियम् उपेयात् । यद् उपेयान् निरिन्द्रियः स्यात् सोमस्य वै राज्ञो ऽर्धमासस्य रात्रयः पत्नय आसन् तासाम् अमावास्यां च पौर्णमासीं च नोपैत् ॥

yajñiyaṃ nāvindan te darśapūrṇamāsāv apunan tau vā etau pūtau medhyau yad darśapūrṇamāsau ya evaṃ vidvān darśapūrṇamāsau yajate pūtāv evainau medhyau yajate nāmāvāsyāyāṃ ca paurṇamāsyāṃ ca striyam upeyāt | yad upeyān nirindriyaḥ syāt somasya vai rājño 'rdhamāsasya rātrayaḥ patnaya āsan tāsām amāvāsyāṃ ca paurṇamāsīṃ ca nopait ||

TS 2 5.6.5

ते एनम् अभि समनह्येताम् । तं यक्ष्म आर्छत् । राजानं यक्ष्म आरद् इति तद् राजयक्ष्मस्य जन्म यत् पापीयान् अभवत् तत् पापयक्ष्मस्य यज् जायाभ्याम् अविन्दत् तज् जायेन्यस्य य एवम् एतेषां यक्ष्माणां जन्म वेद नैनम् एते यक्ष्मा विन्दन्ति स एते एव नमस्यन्न् उपाधावत् ते अब्रूताम् । वरं वृणावहा आवं देवानाम् भागधे असाव

te enam abhi samanahyetām | taṃ yakṣma ārchat | rājānaṃ yakṣma ārad iti tad rājayakṣmasya janma yat pāpīyān abhavat tat pāpayakṣmasya yaj jāyābhyām avindat taj jāyenyasya ya evam eteṣāṃ yakṣmāṇāṃ janma veda nainam ete yakṣmā vindanti sa ete eva namasyann upādhāvat te abrūtām | varaṃ vṛṇāvahā āvaṃ devānām bhāgadhe asāva

TS 2 5.6.6

आवद् अधि देवा इज्यान्ता इति तस्मात् सदृशीनाꣳ रात्रीणाम् अमावास्यायां च पौर्णमास्यां च देवा इज्यन्ते । एते हि देवानाम् भागधे भागधा अस्मै मनुष्या भवन्ति य एवं वेद भूतानि क्षुधम् अघ्नन्त् सद्यो मनुष्या अर्धमासे देवा मासि पितरः संवत्सरे वनस्पतयस् तस्माद् अहरहर् मनुष्या अशनम् इच्छन्ते ऽर्धमासे देवा इज्यन्ते मासि पितृभ्यः क्रियते संवत्सरे वनस्पतयः फलं गृह्णन्ति य एवं वेद हन्ति क्षुधम् भ्रातृव्यम् ॥

āvad adhi devā ijyāntā iti tasmāt sadṛśīnāṃ rātrīṇām amāvāsyāyāṃ ca paurṇamāsyāṃ ca devā ijyante | ete hi devānām bhāgadhe bhāgadhā asmai manuṣyā bhavanti ya evaṃ veda bhūtāni kṣudham aghnant sadyo manuṣyā ardhamāse devā māsi pitaraḥ saṃvatsare vanaspatayas tasmād aharahar manuṣyā aśanam icchante 'rdhamāse devā ijyante māsi pitṛbhyaḥ kriyate saṃvatsare vanaspatayaḥ phalaṃ gṛhṇanti ya evaṃ veda hanti kṣudham bhrātṛvyam ||

TS 2 5.7.1

देवा वै नर्चि न यजुष्य् अश्रयन्त ते सामन्न् एवाश्रयन्त हिं करोति सामैवाकर् हिं करोति यत्रैव देवा अश्रयन्त तत एवैनान् प्र युङ्क्ते हिं करोति वाच एवैष योगः । हिं करोति प्रजा एव तद् यजमानः सृजते त्रिः प्रथमाम् अन्व् आह त्रिर् उत्तमाम् । यज्ञस्यैव तद् बर्सम्

devā vai narci na yajuṣy aśrayanta te sāmann evāśrayanta hiṃ karoti sāmaivākar hiṃ karoti yatraiva devā aśrayanta tata evainān pra yuṅkte hiṃ karoti vāca evaiṣa yogaḥ | hiṃ karoti prajā eva tad yajamānaḥ sṛjate triḥ prathamām anv āha trir uttamām | yajñasyaiva tad barsam

TS 2 5.7.2

नह्यत्य् अप्रस्रꣳसाय संततम् अन्व् आह प्राणानाम् अन्नाद्यस्य संतत्यै । अथो रक्षसाम् अपहत्यै राथंतरीम् प्रथमाम् अन्व् आह राथंतरो वा अयं लोकः । इमम् एव लोकम् अभि जयति त्रिर् वि गृह्णाति त्रय इमे लोकाः । इमान् एव लोकान् अभि जयति बार्हतीम् उत्तमाम् अन्व् आह बार्हतो वा असौ लोकः । अमुम् एव लोकम् अभि जयति प्र वः

nahyaty aprasraṃsāya saṃtatam anv āha prāṇānām annādyasya saṃtatyai | atho rakṣasām apahatyai rāthaṃtarīm prathamām anv āha rāthaṃtaro vā ayaṃ lokaḥ | imam eva lokam abhi jayati trir vi gṛhṇāti traya ime lokāḥ | imān eva lokān abhi jayati bārhatīm uttamām anv āha bārhato vā asau lokaḥ | amum eva lokam abhi jayati pra vaḥ

TS 2 5.7.3

वाजा इत्य् अनिरुक्ताम् प्राजापत्याम् अन्व् आह यज्ञो वै प्रजापतिः । यज्ञम् एव प्रजापतिम् आ रभते प्र वो वाजा इत्य् अन्व् आह । अन्नं वै वाजः । अन्नम् एवाव रुन्द्धे प्र वो वाजा इत्य् अन्व् आह तस्मात् प्राचीनꣳ रेतो धीयते । अग्न आ याहि वीतय इत्य् आह तस्मात् प्रतीचीः प्रजा जायन्ते प्र वो वाजाः

vājā ity aniruktām prājāpatyām anv āha yajño vai prajāpatiḥ | yajñam eva prajāpatim ā rabhate pra vo vājā ity anv āha | annaṃ vai vājaḥ | annam evāva runddhe pra vo vājā ity anv āha tasmāt prācīnaṃ reto dhīyate | agna ā yāhi vītaya ity āha tasmāt pratīcīḥ prajā jāyante pra vo vājāḥ

TS 2 5.7.4

इत्य् अन्व् आह मासा वै वाजा अर्धमासा अभिद्यवो देवा हविष्मन्तो गौर् घृताची यज्ञो देवाञ् जिगाति यजमानः सुम्नयुः । इदम् असीदम् असीत्य् एव यज्ञस्य प्रियं धामाव रुन्द्धे यं कामयेत सर्वम् आयुर् इयाद् इति प्र वो वाजा इति तस्यानूच्याग्न आ याहि वीतय इति सं ततम् उत्तरम् अर्धर्चम् आ लभेत ॥

ity anv āha māsā vai vājā ardhamāsā abhidyavo devā haviṣmanto gaur ghṛtācī yajño devāñ jigāti yajamānaḥ sumnayuḥ | idam asīdam asīty eva yajñasya priyaṃ dhāmāva runddhe yaṃ kāmayeta sarvam āyur iyād iti pra vo vājā iti tasyānūcyāgna ā yāhi vītaya iti saṃ tatam uttaram ardharcam ā labheta ||

TS 2 5.7.5

प्राणेनैवास्यापानं दधार सर्वम् आयुर् एति यो वा अरत्निꣳ सामिधेनीनां वेदारत्नाव् एव भ्रातृव्यं कुरुते । अर्धर्चौ सं दधाति । एष वा अरत्निः सामिधेनीनाम् । य एवं वेदारत्नाव् एव भ्रातृव्यं कुरुते । ऋषेर्ऋषेर् वा एता निर्मिता यत् सामिधेन्यस् ता यद् असंयुक्ताः स्युः प्रजया पशुभिर् यजमानस्य वि तिष्ठेरन् । अर्धर्चौ संदधाति सं युनक्त्य् एवैनास् ता अस्मै संयुक्ता अवरुद्धाः सर्वाम् आशिषं दुह्रे ॥

prāṇenaivāsyāpānaṃ dadhāra sarvam āyur eti yo vā aratniṃ sāmidhenīnāṃ vedāratnāv eva bhrātṛvyaṃ kurute | ardharcau saṃ dadhāti | eṣa vā aratniḥ sāmidhenīnām | ya evaṃ vedāratnāv eva bhrātṛvyaṃ kurute | ṛṣerṛṣer vā etā nirmitā yat sāmidhenyas tā yad asaṃyuktāḥ syuḥ prajayā paśubhir yajamānasya vi tiṣṭheran | ardharcau saṃdadhāti saṃ yunakty evainās tā asmai saṃyuktā avaruddhāḥ sarvām āśiṣaṃ duhre ||

TS 2 5.8.1

अयज्ञो वा एष यो ऽसामा । अग्न आ याहि वीतय इत्य् आह राथंतरस्यैष वर्णस् तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिर इत्य् आह वामदेव्यस्यैष वर्णः । बृहद् अग्ने सुवीर्यम् इत्य् आह बृहत एष वर्णः । यद् एतं तृचम् अन्वाह यज्ञम् एव तत् सामन्वन्तं करोति । अग्निर् अमुष्मिम्̐ लोक आसीद् आदित्यो ऽस्मिन् ताव् इमौ लोकाव् अशान्तौ

ayajño vā eṣa yo 'sāmā | agna ā yāhi vītaya ity āha rāthaṃtarasyaiṣa varṇas taṃ tvā samidbhir aṅgira ity āha vāmadevyasyaiṣa varṇaḥ | bṛhad agne suvīryam ity āha bṛhata eṣa varṇaḥ | yad etaṃ tṛcam anvāha yajñam eva tat sāmanvantaṃ karoti | agnir amuṣmiṃ loka āsīd ādityo 'smin tāv imau lokāv aśāntau

TS 2 5.8.2

आस्ताम् । ते देवा अब्रुवन् । एतेमौ वि पर्य् ऊहामेति । अग्न आ याहि वीतय इत्य् अस्मिम्̐ लोके ऽग्निम् अदधुर् बृहद् अग्ने सुवीर्यम् इत्य् अमुष्मिम्̐ लोक आदित्यम् । ततो वा इमौ लोकाव् अशाम्यताम् । यद् एवम् अन्वाहानयोर् लोकयोः शान्त्यै शाम्यतो ऽस्मा इमौ लोकौ य एवं वेद पञ्चदश सामिधेनीर् अन्व् आह पञ्चदश

āstām | te devā abruvan | etemau vi pary ūhāmeti | agna ā yāhi vītaya ity asmiṃ loke 'gnim adadhur bṛhad agne suvīryam ity amuṣmiṃ loka ādityam | tato vā imau lokāv aśāmyatām | yad evam anvāhānayor lokayoḥ śāntyai śāmyato 'smā imau lokau ya evaṃ veda pañcadaśa sāmidhenīr anv āha pañcadaśa

TS 2 5.8.3

वा अर्धमासस्य रात्रयः । अर्धमासशः संवत्सर आप्यते तासां त्रीणि च शतानि षष्टिश् चाक्षराणि तावतीः संवत्सरस्य रात्रयः । अक्षरश एव संवत्सरम् आप्नोति नृमेधश् च परुच्छेपश् च ब्रह्मवाद्यम् अवदेताम् अस्मिन् दाराव् आर्द्रे ऽग्निं जनयाव यतरो नौ ब्रह्मीयान् इति नृमेधो ऽभ्य् अवदत् स धूमम् अजनयत् परुच्छेपो ऽभ्य् अवदत् सो ऽग्निम् अजनयत् । ऋष इत्य् अब्रवीत् ॥

vā ardhamāsasya rātrayaḥ | ardhamāsaśaḥ saṃvatsara āpyate tāsāṃ trīṇi ca śatāni ṣaṣṭiś cākṣarāṇi tāvatīḥ saṃvatsarasya rātrayaḥ | akṣaraśa eva saṃvatsaram āpnoti nṛmedhaś ca parucchepaś ca brahmavādyam avadetām asmin dārāv ārdre 'gniṃ janayāva yataro nau brahmīyān iti nṛmedho 'bhy avadat sa dhūmam ajanayat parucchepo 'bhy avadat so 'gnim ajanayat | ṛṣa ity abravīt ||

TS 2 5.8.4

यत् समावद् विद्व कथा त्वम् अग्निम् अजीजनो नाहम् इति सामिधेनीनाम् एवाहं वर्णं वेदेत्य् अब्रवीत् । यद् घृतवत् पदम् अनूच्यते स आसां वर्णस् तं त्वा समिद्भिर् अङ्गिर इत्य् आह सामिधेनीष्व् एव तज् ज्योतिर् जनयति स्त्रियस् तेन यद् ऋच स्त्रियस् तेन यद् गायत्रिय स्त्रियस् तेन यत् सामिधेन्यः । वृषण्वतीम् अन्व् आह ॥

yat samāvad vidva kathā tvam agnim ajījano nāham iti sāmidhenīnām evāhaṃ varṇaṃ vedety abravīt | yad ghṛtavat padam anūcyate sa āsāṃ varṇas taṃ tvā samidbhir aṅgira ity āha sāmidhenīṣv eva taj jyotir janayati striyas tena yad ṛca striyas tena yad gāyatriya striyas tena yat sāmidhenyaḥ | vṛṣaṇvatīm anv āha ||

TS 2 5.8.5

तेन पुꣳस्वतीस् तेन सेन्द्रास् तेन मिथुनाः । अग्निर् देवानां दूत आसीद् उशना काव्यो ऽसुराणाम् । तौ प्रजापतिम् प्रश्नम् ऐताम् स प्रजापतिर् अग्निं दूतं वृणीमह इत्य् अभि पर्यावर्तत ततो देवा अभवन् परासुराः । यस्यैवं विदुषो ऽग्निं दूतं वृणीमह इत्य् अन्वाह भवत्य् आत्मना परास्य भ्रातृव्यो भवति । अध्वरवतीम् अन्व् आह भ्रातृव्यम् एवैतया

tena puṃsvatīs tena sendrās tena mithunāḥ | agnir devānāṃ dūta āsīd uśanā kāvyo 'surāṇām | tau prajāpatim praśnam aitām sa prajāpatir agniṃ dūtaṃ vṛṇīmaha ity abhi paryāvartata tato devā abhavan parāsurāḥ | yasyaivaṃ viduṣo 'gniṃ dūtaṃ vṛṇīmaha ity anvāha bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati | adhvaravatīm anv āha bhrātṛvyam evaitayā

TS 2 5.8.6

ध्वरति शोचिष्केशस् तम् ईमह इत्य् आह पवित्रम् एवैतत् । यजमानम् एवैतया पवयति समिद्धो अग्न आहुतेत्य् आह परिधिम् एवैतम् परि दधात्य् अस्कन्दाय यद् अत ऊर्ध्वम् अभ्यादध्याद् यथा बहिःपरिधि स्कन्दति तादृग् एव तत् त्रयो वा अग्नयो हव्यवाहनो देवानां कव्यवाहनः पितृणाꣳ सहरक्षा असुराणाम् । त एतर्ह्य् आ शꣳसन्ते मां वरिष्यते माम्

dhvarati śociṣkeśas tam īmaha ity āha pavitram evaitat | yajamānam evaitayā pavayati samiddho agna āhutety āha paridhim evaitam pari dadhāty askandāya yad ata ūrdhvam abhyādadhyād yathā bahiḥparidhi skandati tādṛg eva tat trayo vā agnayo havyavāhano devānāṃ kavyavāhanaḥ pitṛṇāṃ saharakṣā asurāṇām | ta etarhy ā śaṃsante māṃ variṣyate mām

TS 2 5.8.7

इति वृणीध्वꣳ हव्यवाहनम् इत्य् आह य एव देवानां तं वृणीते । आर्षेयं वृणीते बन्धोर् एव नैति । अथो संतत्यै परस्ताद् अर्वाचो वृणीते तस्मात् परस्ताद् अर्वाञ्चो मनुष्यान् पितरो ऽनु प्र पिपते ॥

iti vṛṇīdhvaṃ havyavāhanam ity āha ya eva devānāṃ taṃ vṛṇīte | ārṣeyaṃ vṛṇīte bandhor eva naiti | atho saṃtatyai parastād arvāco vṛṇīte tasmāt parastād arvāñco manuṣyān pitaro 'nu pra pipate ||

TS 2 5.9.1

अग्ने महाꣳ असीत्य् आह महान् ह्य् एष यद् अग्निः । ब्राह्मणेत्य् आह ब्राह्मणो ह्य् एष भारतेत्य् आहैष हि देवेभ्यो हव्यम् भरति देवेद्ध इत्य् आह देवा ह्य् एतम् ऐन्धत मन्विद्ध इत्य् आह मनुर् ह्य् एतम् उत्तरो देवेभ्य ऐन्द्ध । ऋषिष्टुत इत्य् आहर्षयो ह्य् एतम् अस्तुवन् विप्रानुमदित इत्य् आह ।

agne mahāṃ asīty āha mahān hy eṣa yad agniḥ | brāhmaṇety āha brāhmaṇo hy eṣa bhāratety āhaiṣa hi devebhyo havyam bharati deveddha ity āha devā hy etam aindhata manviddha ity āha manur hy etam uttaro devebhya ainddha | ṛṣiṣṭuta ity āharṣayo hy etam astuvan viprānumadita ity āha |

TS 2 5.9.2

विप्रा ह्य् एते यच् छुश्रुवाꣳसः कविशस्त इत्य् आह कवयो ह्य् एते यच् छुश्रुवाꣳसः । ब्रह्मसꣳशित इत्य् आह ब्रह्मसꣳशितो ह्य् एष घृताहवन इत्य् आह घृताहुतिर् ह्य् अस्य प्रियतमा प्रणीर् यज्ञानाम् इत्य् आह प्रणीर् ह्य् एष यज्ञानाम् । रथीर् अध्वराणाम् इत्य् आहैष हि देवरथः । अतूर्तो होतेत्य् आह न ह्य् एतं कश् चन

viprā hy ete yac chuśruvāṃsaḥ kaviśasta ity āha kavayo hy ete yac chuśruvāṃsaḥ | brahmasaṃśita ity āha brahmasaṃśito hy eṣa ghṛtāhavana ity āha ghṛtāhutir hy asya priyatamā praṇīr yajñānām ity āha praṇīr hy eṣa yajñānām | rathīr adhvarāṇām ity āhaiṣa hi devarathaḥ | atūrto hotety āha na hy etaṃ kaś cana

TS 2 5.9.3

तरति तूर्णिर् हव्यवाड् इत्य् आह सर्वꣳ ह्य् एष तरति । आस्पात्रं जुहूर् देवानाम् इत्य् आह जुहूर् ह्य् एष देवानाम् । चमसो देवपान इत्य् आह चमसो ह्य् एष देवपानः । अराꣳ इवाग्ने नेमिर् देवाꣳस् त्वम् परिभूर् असीत्य् आह देवान् ह्य् एष परिभूः । यद् ब्रूयात् । आ वह देवान् देवयते यजमानायेति भ्रातृव्यम् अस्मै

tarati tūrṇir havyavāḍ ity āha sarvaṃ hy eṣa tarati | āspātraṃ juhūr devānām ity āha juhūr hy eṣa devānām | camaso devapāna ity āha camaso hy eṣa devapānaḥ | arāṃ ivāgne nemir devāṃs tvam paribhūr asīty āha devān hy eṣa paribhūḥ | yad brūyāt | ā vaha devān devayate yajamānāyeti bhrātṛvyam asmai

TS 2 5.9.4

जनयेत् । आ वह देवान् यजमानायेत्य् आह यजमानम् एवैतेन वर्धयति । अग्निम् अग्न आ वह सोमम् आ वहेत्य् आह देवता एव तद् यथापूर्वम् उप ह्वयते । आ चाग्ने देवान् वह सुयजा च यज जातवेद इत्य् आह । अग्निम् एव तत् सꣳ श्यति सो ऽस्य सꣳशितो देवेभ्यो हव्यं वहति । अग्निर् होता

janayet | ā vaha devān yajamānāyety āha yajamānam evaitena vardhayati | agnim agna ā vaha somam ā vahety āha devatā eva tad yathāpūrvam upa hvayate | ā cāgne devān vaha suyajā ca yaja jātaveda ity āha | agnim eva tat saṃ śyati so 'sya saṃśito devebhyo havyaṃ vahati | agnir hotā

TS 2 5.9.5

इत्य् आह । अग्निर् वै देवानाꣳ होता य एव देवानाꣳ होता तं वृणीते स्मो वयम् इत्य् आहात्मानम् एव सत्त्वं गमयति साधु ते यजमान देवतेत्य् आहाशिषम् एवैताम् आ शास्ते यद् ब्रूयात् । यो ऽग्निꣳ होतारम् अवृथा इत्य् अग्निनोभयतो यजमानम् परि गृह्णीयात् प्रमायुकः स्यात् । यजमानदेवत्या वै जुहूर् भ्रातृव्यदेवत्यो उपभृत्

ity āha | agnir vai devānāṃ hotā ya eva devānāṃ hotā taṃ vṛṇīte smo vayam ity āhātmānam eva sattvaṃ gamayati sādhu te yajamāna devatety āhāśiṣam evaitām ā śāste yad brūyāt | yo 'gniṃ hotāram avṛthā ity agninobhayato yajamānam pari gṛhṇīyāt pramāyukaḥ syāt | yajamānadevatyā vai juhūr bhrātṛvyadevatyo upabhṛt

TS 2 5.9.6

यद् द्वे इव ब्रूयाद् भ्रातृव्यम् अस्मै जनयेत् । घृतवतीम् अध्वर्यो स्रुचम् आऽस्यस्वेत्य् आह यजमानम् एवैतेन वर्धयति देवायुवम् इत्य् आह देवान् ह्य् एषावति विश्ववाराम् इत्य् आह विश्वꣳ ह्य् एषावति । ईडामहै देवाꣳ ईडेन्यान् नमस्याम वा ईडेन्याः पितरो नमस्या देवा यज्ञियाः । देवता एव तद् यथाभागं यजति ॥

yad dve iva brūyād bhrātṛvyam asmai janayet | ghṛtavatīm adhvaryo srucam ā'syasvety āha yajamānam evaitena vardhayati devāyuvam ity āha devān hy eṣāvati viśvavārām ity āha viśvaṃ hy eṣāvati | īḍāmahai devāṃ īḍenyān namasyāma vā īḍenyāḥ pitaro namasyā devā yajñiyāḥ | devatā eva tad yathābhāgaṃ yajati ||

TS 2 5.10.1

त्रीꣳस् तृचान् अनु ब्रूयाद् राजन्यस्य त्रयो वा अन्ये राजन्यात् पुरुषा ब्राह्मणो वैश्यः शूद्रस् तान् एवास्मा अनुकान् करोति पञ्चदशानु ब्रूयाद् राजन्यस्य पञ्चदशो वै राजन्यः स्व एवैनꣳ स्तोमे प्रति ष्ठापयति त्रिष्टुभा परि दध्यात् । इन्द्रियं वै त्रिष्टुग् इन्द्रियकामः खलु वै राजन्यो यजते त्रिष्टुभैवास्मा इन्द्रियम् परि गृह्णाति यदि कामयेत

trīṃs tṛcān anu brūyād rājanyasya trayo vā anye rājanyāt puruṣā brāhmaṇo vaiśyaḥ śūdras tān evāsmā anukān karoti pañcadaśānu brūyād rājanyasya pañcadaśo vai rājanyaḥ sva evainaṃ stome prati ṣṭhāpayati triṣṭubhā pari dadhyāt | indriyaṃ vai triṣṭug indriyakāmaḥ khalu vai rājanyo yajate triṣṭubhaivāsmā indriyam pari gṛhṇāti yadi kāmayeta

TS 2 5.10.2

ब्रह्मवर्चसम् अस्त्व् इति गायत्रिया परि दध्यात् । ब्रह्मवर्चसं वै गायत्री ब्रह्मवर्चसम् एव भवति सप्तदशानु ब्रूयाद् वैश्यस्य सप्तदशो वै वैश्यः स्व एवैनꣳ स्तोमे प्रति ष्ठापयति जगत्या परि दध्यात् । जागता वै पशवः पशुकामः खलु वै वैश्यो यजते जगत्यैवास्मै पशून् परि गृह्णाति । एकविꣳशतिम् अनु ब्रूयात् प्रतिष्ठाकामस्य । एकविꣳश स्तोमानाम् प्रतिष्ठा प्रतिष्ठित्यै ।

brahmavarcasam astv iti gāyatriyā pari dadhyāt | brahmavarcasaṃ vai gāyatrī brahmavarcasam eva bhavati saptadaśānu brūyād vaiśyasya saptadaśo vai vaiśyaḥ sva evainaṃ stome prati ṣṭhāpayati jagatyā pari dadhyāt | jāgatā vai paśavaḥ paśukāmaḥ khalu vai vaiśyo yajate jagatyaivāsmai paśūn pari gṛhṇāti | ekaviṃśatim anu brūyāt pratiṣṭhākāmasya | ekaviṃśa stomānām pratiṣṭhā pratiṣṭhityai |

TS 2 5.10.3

चतुर्विꣳशतिम् अनु ब्रूयाद् ब्रह्मवर्चसकामस्य चतुर्विꣳशत्यक्षरा गायत्री गायत्री ब्रह्मवर्चसम् । गायत्रियैवास्मै ब्रह्मवर्चसम् अव रुन्द्धे त्रिꣳशतम् अनु ब्रूयाद् अन्नकामस्य त्रिꣳशदक्षरा विराड् अन्नं विराड् विराजैवास्मा अन्नाद्यम् अव रुन्द्धे द्वात्रिꣳशतम् अनुब्रूयात् प्रतिष्ठाकामस्य द्वात्रिꣳशदक्षरानुष्टुग् अनुष्टुप् छन्दसाम् प्रतिष्ठा प्रतिष्ठित्यै षट्त्रिꣳशतम् अनु ब्रूयात् पशुकामस्य षट्त्रिꣳशदक्षरा बृहती बार्हताः पशवः । बृहत्यैवास्मै पशून्

caturviṃśatim anu brūyād brahmavarcasakāmasya caturviṃśatyakṣarā gāyatrī gāyatrī brahmavarcasam | gāyatriyaivāsmai brahmavarcasam ava runddhe triṃśatam anu brūyād annakāmasya triṃśadakṣarā virāḍ annaṃ virāḍ virājaivāsmā annādyam ava runddhe dvātriṃśatam anubrūyāt pratiṣṭhākāmasya dvātriṃśadakṣarānuṣṭug anuṣṭup chandasām pratiṣṭhā pratiṣṭhityai ṣaṭtriṃśatam anu brūyāt paśukāmasya ṣaṭtriṃśadakṣarā bṛhatī bārhatāḥ paśavaḥ | bṛhatyaivāsmai paśūn

TS 2 5.10.4

अव रुन्द्धे चतुश्चत्वारिꣳशतम् अनु ब्रूयाद् इन्द्रियकामस्य चतुश्चत्वारिꣳशदक्षरा त्रिष्टुग् इन्द्रियं त्रिष्टुप् त्रिष्टुभैवास्मा इन्द्रियम् अव रुन्द्धे । अष्टाचत्वारिꣳशतम् अनु ब्रूयात् पशुकामस्य । अष्टाचत्वरिꣳशदक्षरा जगती जागताः पशवः । जगत्यैवास्मै पशून् अव रुन्द्धे सर्वाणि छन्दाꣳस्य् अनु ब्रूयाद् बहुयाजिनः सर्वाणि वा एतस्य छन्दाꣳस्य् अवरुन्द्धानि यो बहुयाजी । अपरिमितम् अनु ब्रूयात् । अपरिमितस्यावरुद्ध्यै ॥

ava runddhe catuścatvāriṃśatam anu brūyād indriyakāmasya catuścatvāriṃśadakṣarā triṣṭug indriyaṃ triṣṭup triṣṭubhaivāsmā indriyam ava runddhe | aṣṭācatvāriṃśatam anu brūyāt paśukāmasya | aṣṭācatvariṃśadakṣarā jagatī jāgatāḥ paśavaḥ | jagatyaivāsmai paśūn ava runddhe sarvāṇi chandāṃsy anu brūyād bahuyājinaḥ sarvāṇi vā etasya chandāṃsy avarunddhāni yo bahuyājī | aparimitam anu brūyāt | aparimitasyāvaruddhyai ||

TS 2 5.11.1

निवीतम् मनुष्याणाम् प्राचीनावीतम् पितृणाम् उपवीतं देवानाम् उप व्ययते देवलक्ष्मम् एव तत् कुरुते तिष्ठन्न् अन्व् आह तिष्ठन् ह्य् आश्रुततरं वदति तिष्ठन्न् अन्व् आह सुवर्गस्य लोकस्याभिजित्यै । आसीनो यजति । अस्मिन्न् एव लोके प्रति तिष्ठति यत् क्रौञ्चम् अन्वाहाऽऽसुरं तत् । यन् मन्द्रम् मानुषं तत् । यद् अन्तरा तत् सदेवम् अन्तरानूच्यम् । सदेवत्वाय विद्वाꣳसो वै

nivītam manuṣyāṇām prācīnāvītam pitṛṇām upavītaṃ devānām upa vyayate devalakṣmam eva tat kurute tiṣṭhann anv āha tiṣṭhan hy āśrutataraṃ vadati tiṣṭhann anv āha suvargasya lokasyābhijityai | āsīno yajati | asminn eva loke prati tiṣṭhati yat krauñcam anvāhā''suraṃ tat | yan mandram mānuṣaṃ tat | yad antarā tat sadevam antarānūcyam | sadevatvāya vidvāṃso vai

TS 2 5.11.2

पुरा होतारो ऽभूवन् तस्माद् विधृता अध्वानो ऽभूवन् न पन्थानः सम् अरुक्षन् । अन्तर्वेद्य् अन्यः पादो भवति बहिर्वेद्य् अन्यः । अथान्व् आह । अध्वनां विधृत्यै पथाम् असꣳरोहाय । अथो भूतं चैव भविष्यच् चाव रुन्द्धे । अथो परिमितं चैवापरिमितं चाव रुन्द्धे । अथो ग्राम्याꣳश् चैव पशून् आरण्याꣳश् चाव रुन्द्धे । अथो

TS 2 5.11.3

देवलोकं चैव मनुष्यलोकं चाभि जयति देवा वै सामिधेनीर् अनूच्य यज्ञं नान्व् अपश्यन् । स प्रजापतिस् तूष्णीम् आघारम् आघारयत् ततो वै देवा यज्ञम् अन्व् अपश्यन् यत् तूष्णीम् आघारम् आघारयति यज्ञस्यानुख्यात्यै । अथो सामिधेनीर् एवाभ्य् अनक्ति । अलूक्षो भवति य एवं वेद । अथो तर्पयत्य् एवैनास् तृप्यति प्रजया पशुभिः

devalokaṃ caiva manuṣyalokaṃ cābhi jayati devā vai sāmidhenīr anūcya yajñaṃ nānv apaśyan | sa prajāpatis tūṣṇīm āghāram āghārayat tato vai devā yajñam anv apaśyan yat tūṣṇīm āghāram āghārayati yajñasyānukhyātyai | atho sāmidhenīr evābhy anakti | alūkṣo bhavati ya evaṃ veda | atho tarpayaty evainās tṛpyati prajayā paśubhiḥ

TS 2 5.11.4

य एवं वेद यद् एकयाघारयेद् एकाम् प्रीणीयात् । यद् द्वाभ्यां द्वे प्रीणीयात् । यत् तिसृभिर् अति तद् रेचयेत् । मनसा घारयति मनसा ह्य् अनाप्तम् आप्यते तिर्यञ्चम् आ घारयत्य् अच्छम्बट्कारम् । वाक् च मनश् चार्तीयेताम् अहं देवेभ्यो हव्यं वहामीति वाग् अब्रवीद् अहं देवेभ्य इति मनस् तौ प्रजापतिम् प्रश्नम् ऐताम् । सो ऽब्रवीत्

ya evaṃ veda yad ekayāghārayed ekām prīṇīyāt | yad dvābhyāṃ dve prīṇīyāt | yat tisṛbhir ati tad recayet | manasā ghārayati manasā hy anāptam āpyate tiryañcam ā ghārayaty acchambaṭkāram | vāk ca manaś cārtīyetām ahaṃ devebhyo havyaṃ vahāmīti vāg abravīd ahaṃ devebhya iti manas tau prajāpatim praśnam aitām | so 'bravīt

TS 2 5.11.5

प्रजापतिः । दूतीर् एव त्वम् मनसो ऽसि यद् धि मनसा ध्यायति तद् वाचा वदतीति तत् खलु तुभ्यं न वाचा जुहवन्न् इत्य् अब्रवीत् तस्मान् मनसा प्रजापतये जुह्वति मन इव हि प्रजापतिः प्रजापतेर् आप्त्यै परिधीन्त् सम् मार्ष्टि पुनात्य् एवैनान् त्रिर् मध्यमं त्रयो वै प्राणाः

prajāpatiḥ | dūtīr eva tvam manaso 'si yad dhi manasā dhyāyati tad vācā vadatīti tat khalu tubhyaṃ na vācā juhavann ity abravīt tasmān manasā prajāpataye juhvati mana iva hi prajāpatiḥ prajāpater āptyai paridhīnt sam mārṣṭi punāty evainān trir madhyamaṃ trayo vai prāṇāḥ

TS 2 5.11.6

इमे लोका इमान् एव लोकान् अभि जयति त्रिर् उत्तरार्ध्यं त्रयो वै देवयानाः पन्थानस् तान् एवाभि जयति त्रिर् उप वाजयति त्रयो वै देवलोका देवलोकान् एवाभि जयति द्वादश सम् पद्यन्ते द्वादश मासाः संवत्सरः संवत्सरम् एव प्रीणाति । अथो संवत्सरम् एवास्मा उप दधाति सुवर्गस्य लोकस्य समष्ट्यै । आघारम् आ घारयति तिर इव

ime lokā imān eva lokān abhi jayati trir uttarārdhyaṃ trayo vai devayānāḥ panthānas tān evābhi jayati trir upa vājayati trayo vai devalokā devalokān evābhi jayati dvādaśa sam padyante dvādaśa māsāḥ saṃvatsaraḥ saṃvatsaram eva prīṇāti | atho saṃvatsaram evāsmā upa dadhāti suvargasya lokasya samaṣṭyai | āghāram ā ghārayati tira iva

TS 2 5.11.7

वै सुवर्गो लोकः सुवर्गम् एवास्मै लोकम् प्र रोचयति । ऋजुम् आ घारयत्य् ऋजुर् इव हि प्राणः संततम् आ घारयति प्राणानाम् अन्नाद्यस्य संतत्यै । अथो रक्षसाम् अपहत्यै यं कामयेत प्रमायुकः स्याद् इति जिह्मं तस्याऽऽ घारयेत् प्राणम् एवास्माज् जिह्मं नयति ताजक् प्र मीयते शिरो वा एतद् यज्ञस्य यद् आघार आत्मा ध्रुवा

vai suvargo lokaḥ suvargam evāsmai lokam pra rocayati | ṛjum ā ghārayaty ṛjur iva hi prāṇaḥ saṃtatam ā ghārayati prāṇānām annādyasya saṃtatyai | atho rakṣasām apahatyai yaṃ kāmayeta pramāyukaḥ syād iti jihmaṃ tasyā'' ghārayet prāṇam evāsmāj jihmaṃ nayati tājak pra mīyate śiro vā etad yajñasya yad āghāra ātmā dhruvā

TS 2 5.11.8

आघारम् आघार्य ध्रुवाꣳ सम् अनक्ति । आत्मन्न् एव यज्ञस्य शिरः प्रति दधाति । अग्निर् देवानां दूत आसीद् दैव्यो ऽसुराणाम् । तौ प्रजापतिम् प्रश्नम् ऐताम् । स प्रजापतिर् ब्राह्मणम् अब्रवीत् । एतद् वि ब्रूहीति । आ श्रावयेतीदं देवाः शृणुतेति वाव तद् अब्रवीद् अग्निर् देवो होतेति य एव देवानां तम् अवृणीत ततो देवाः

āghāram āghārya dhruvāṃ sam anakti | ātmann eva yajñasya śiraḥ prati dadhāti | agnir devānāṃ dūta āsīd daivyo 'surāṇām | tau prajāpatim praśnam aitām | sa prajāpatir brāhmaṇam abravīt | etad vi brūhīti | ā śrāvayetīdaṃ devāḥ śṛṇuteti vāva tad abravīd agnir devo hoteti ya eva devānāṃ tam avṛṇīta tato devāḥ

TS 2 5.11.9

अभवन् परासुराः । यस्यैवं विदुषः प्रवरम् प्रवृणते भवत्य् आत्मना परास्य भ्रातृव्यो भवति यद् ब्राह्मणश् चाब्राह्मणश् च प्रश्नम् एयाताम् ब्राह्मणायाधि ब्रूयात् । यद् ब्राह्मणायाध्याहाऽऽत्मने ऽध्य् आह यद् ब्राह्मणम् पराहाऽऽत्मनम् पराऽऽह तस्माद् ब्राह्मणो न परोच्यः ॥

abhavan parāsurāḥ | yasyaivaṃ viduṣaḥ pravaram pravṛṇate bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati yad brāhmaṇaś cābrāhmaṇaś ca praśnam eyātām brāhmaṇāyādhi brūyāt | yad brāhmaṇāyādhyāhā''tmane 'dhy āha yad brāhmaṇam parāhā''tmanam parā''ha tasmād brāhmaṇo na parocyaḥ ||

TS 2 5.12.1

आयुष् टे । आयुर्दा अग्ने । आ प्यायस्व सं ते । अव ते हेडः । उद् उत्तमम् प्र णो देवी । आ नो दिवः । अग्नाविष्णू अग्नाविष्णू इमं मे वरुण तत् त्वा यामि । उद् उ त्यम् । चित्रम् अपां नपाद् आ ह्य् अस्थाद् उपस्थं जिह्मानामूर्ध्वो विद्युतं वसानः । तस्य ज्येष्ठम् महिमानं वहन्तीर् हिरण्यवर्णाः परि यन्ति यह्वीः सम्

TS 2 5.12.2

अन्या यन्त्य् उप यन्त्य् अन्याः समानमूर्वं नद्यः पृणन्ति । तमू शुचिꣳ शुचयो दीदिवाꣳसम् अपां नपातम् परि तस्थुर् आपः ॥ तम् अस्मेरा युवतयो युवानम् मर्मृज्यमानाः परि यन्त्य् आपः । स शुक्रेण शिक्वना रेवद् अग्निर् दीदायानिध्मो घृतनिर्णिग् अप्सु ॥ इन्द्रावरुणयोर् अहꣳ सम्राजोर् अव आ वृणे । ता नो मृडात ईदृशे ॥ इन्द्रावरुणा युवम् अध्वराय नः

anyā yanty upa yanty anyāḥ samānamūrvaṃ nadyaḥ pṛṇanti | tamū śuciṃ śucayo dīdivāṃsam apāṃ napātam pari tasthur āpaḥ || tam asmerā yuvatayo yuvānam marmṛjyamānāḥ pari yanty āpaḥ | sa śukreṇa śikvanā revad agnir dīdāyānidhmo ghṛtanirṇig apsu || indrāvaruṇayor ahaṃ samrājor ava ā vṛṇe | tā no mṛḍāta īdṛśe || indrāvaruṇā yuvam adhvarāya naḥ

TS 2 5.12.3

विशे जनाय महि शर्म यच्छतम् । दीर्घप्रयज्युम् अति यो वनुष्यति वयं जयेम पृतनासु दूढ्यः ॥ आ नो मित्रावरुणा प्र बाहवा त्वं नो अग्ने वरुणस्य विद्वान् देवस्य हेडो ऽव यासिसीष्ठाः । यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषाꣳसि प्र मुमुग्ध्य् अस्मत् स त्वं नो अग्ने ऽवमो भवोती नेदिष्ठो अस्या उषसो व्युष्टौ । अव यक्ष्व नो वरुणम्

viśe janāya mahi śarma yacchatam | dīrghaprayajyum ati yo vanuṣyati vayaṃ jayema pṛtanāsu dūḍhyaḥ || ā no mitrāvaruṇā pra bāhavā tvaṃ no agne varuṇasya vidvān devasya heḍo 'va yāsisīṣṭhāḥ | yajiṣṭho vahnitamaḥ śośucāno viśvā dveṣāṃsi pra mumugdhy asmat sa tvaṃ no agne 'vamo bhavotī nediṣṭho asyā uṣaso vyuṣṭau | ava yakṣva no varuṇam

TS 2 5.12.4

रराणो वीहि मृडीकꣳ सुहवो न एधि प्रप्रायम् अग्निर् भरतस्य शृण्वे वि यत् सूर्यो न रोचते बृहद् भाः । अभि यः पूरुम् पृतनासु तस्थौ दीदाय दैव्यो अतिथिः शिवो नः प्र ते यक्षि प्र त इयर्मि मन्म भुवो यथा वन्द्यो नो हवेषु । धन्वन्न् इव प्रपा असि त्वम् अग्न इयक्षवे पूरवे प्रत्न राजन् ।

rarāṇo vīhi mṛḍīkaṃ suhavo na edhi praprāyam agnir bharatasya śṛṇve vi yat sūryo na rocate bṛhad bhāḥ | abhi yaḥ pūrum pṛtanāsu tasthau dīdāya daivyo atithiḥ śivo naḥ pra te yakṣi pra ta iyarmi manma bhuvo yathā vandyo no haveṣu | dhanvann iva prapā asi tvam agna iyakṣave pūrave pratna rājan |

TS 2 5.12.5

वि पाजसा वि ज्योतिषा स त्वम् अग्ने प्रतीकेन प्रत्य् ओष यातुधान्यः । उरुक्षयेषु दीद्यत् तꣳ सुप्रतीकꣳ सुदृशꣳ स्वञ्चम् अविद्वाꣳसो विदुष्टरꣳ सपेम । स यक्षद् विश्वा वयुनानि विद्वान् प्र हव्यम् अग्निर् अमृतेषु वोचत् ॥ अꣳहोमुचे विवेष यन् मा वि न इन्द्र । इन्द्र क्षत्रम् इन्द्रियाणि शतक्रतो अनु ते दायि ॥

vi pājasā vi jyotiṣā sa tvam agne pratīkena praty oṣa yātudhānyaḥ | urukṣayeṣu dīdyat taṃ supratīkaṃ sudṛśaṃ svañcam avidvāṃso viduṣṭaraṃ sapema | sa yakṣad viśvā vayunāni vidvān pra havyam agnir amṛteṣu vocat || aṃhomuce viveṣa yan mā vi na indra | indra kṣatram indriyāṇi śatakrato anu te dāyi ||