Mahabharata — Volume IV (Dutt edition) — Chapter 79
MBh 4 79.1
संजय उवाच ततो दुर्योधनो राजा मोहात् प्रत्यागतस्तदा। शरवर्षेः पुनर्भीमं प्रत्यवारयदच्युतम्॥
saṃjaya uvāca tato duryodhano rājā mohāt pratyāgatastadā| śaravarṣeḥ punarbhīmaṃ pratyavārayadacyutam||
Sanjaya said Thereafter king king Duryodhana, having regained his senses, once more opposed the invincible Bhima with a shower of arrows.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.2
एकीभूतास्ततश्चैव तव पुत्रा महारथाः। समेत्य समरे भीमं योधयामासुरुद्यताः॥
ekībhūtāstataścaiva tava putrā mahārathāḥ| sametya samare bhīmaṃ yodhayāmāsurudyatāḥ||
Once more uniting together, your sons, all mighty car-warrior, encountering Bhima in battle, begin to fight with him in all earnestness.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.3
भीमसेनोऽपि समरे सम्प्राप्य स्वरथं पुनः। समारुह्य महाबाहुर्ययौ येन तवात्मजः॥
bhīmaseno'pi samare samprāpya svarathaṃ punaḥ| samāruhya mahābāhuryayau yena tavātmajaḥ||
The mighty-armed Bhimasena also approaching his chariot mounted on it, and proceeded to that pare of the filed where your sons were.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.4
प्रगृह्य च महावेगं परासुकरणं दृढम्। सज्जं शरासनं संख्ये शरैर्विव्याध ते सुतम्॥
pragṛhya ca mahāvegaṃ parāsukaraṇaṃ dṛḍham| sajjaṃ śarāsanaṃ saṃkhye śarairvivyādha te sutam||
Taking up a wonderfully tough bow endued with great energy, capable of depriving the enemy of his life, and diversely variegated, he (Bhima) began to pierce your sons with innumerable shafts in that battle.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.5
ततो दुर्योधनो राजा भीमसेनं महाबलम्। नाराचेन सुतीक्ष्णेन भृशं मर्मण्यताडयत्॥
tato duryodhano rājā bhīmasenaṃ mahābalam| nārācena sutīkṣṇena bhṛśaṃ marmaṇyatāḍayat||
Then king Duryodhana shortly wounded the mighty Bhima in his very vital parts with a Naracha of exceeding sharpness.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.6
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तव पुत्रेण धन्विना। क्रोधसंरक्तनयनो वेगेनाक्षिप्य कार्मुकम्॥
so'tividdho maheṣvāsastava putreṇa dhanvinā| krodhasaṃraktanayano vegenākṣipya kārmukam||
Thus deeply pierced by your son, that fierce bow-man, with eyes red in rage and out of fury drawing his bow-string fiercely.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.7
दुर्योधनं त्रिभिर्वाह्वोरुरसि चार्पयत्। स तत शुशुभे राजा शिखरैगिरिराडिव॥
duryodhanaṃ tribhirvāhvorurasi cārpayat| sa tata śuśubhe rājā śikharaigirirāḍiva||
Pierced Duryodhana on this two arms and breast, with three arrows; but O king, thus struck the latter wavered not, like a monarch of mountains.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.8
तौ दृष्ट्वा समरे विनिघ्नन्तौ परस्परम्। दुर्योधनानुजाः सर्वे शूराः संत्यक्तजीविताः॥
tau dṛṣṭvā samare vinighnantau parasparam| duryodhanānujāḥ sarve śūrāḥ saṃtyaktajīvitāḥ||
Beholding those two enraged heroes strike one another in battle, the younger brothers of Duryodhana, all of whom were ready to lay down lives their in battle.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.9
संस्मृत्य मन्त्रितं पूर्वं निग्रहे भीमकर्मणः। निश्चयं परमं कृत्वा निग्रहीतुं प्रचक्रमुः॥
saṃsmṛtya mantritaṃ pūrvaṃ nigrahe bhīmakarmaṇaḥ| niścayaṃ paramaṃ kṛtvā nigrahītuṃ pracakramuḥ||
Bearing in mind their pre-concerted plan of afflicting Bhima of fierce deeds, began with an earnest determination, to strike him (from all sides).
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.10
तानापतत एवाजौ भीमसेनो महाबलः। प्रत्युद्ययौ महाराज गजः प्रतिगजानिव॥
tānāpatata evājau bhīmaseno mahābalaḥ| pratyudyayau mahārāja gajaḥ pratigajāniva||
Then the highly powerful Bhima beholding them make towards himself in battle, O monarch, rushed against them like an elephants encountering his compeers.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.11
भृशं क्रुद्धश्च तेजस्वी नाराचेन समार्पयत्। चित्रसेनं महाराज तव पुत्रं महायशाः॥
bhṛśaṃ kruddhaśca tejasvī nārācena samārpayat| citrasenaṃ mahārāja tava putraṃ mahāyaśāḥ||
Then excited to fury, that hero endued with great fame and energy, afflicted your son Chitrasena, O monarch, with a long shaft.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.12
तथेतरांस्तव सुतांस्तनाडयामास भारत। शरैर्बहुविधैः संख्ये रुक्मपुत्रैः सुतेजनैः॥
tathetarāṃstava sutāṃstanāḍayāmāsa bhārata| śarairbahuvidhaiḥ saṃkhye rukmaputraiḥ sutejanaiḥ||
Then in that conflict, O king, the descendant of the Bharata race smote your other sons with diverse kinds of arrows furnished with golden wings and charged with great impetus.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.13
तत: संस्थाप्य समरे तान्यनीकानि सर्वशः। अभिमन्युप्रभृतयस्ते द्वादश महारथाः॥
tata: saṃsthāpya samare tānyanīkāni sarvaśaḥ| abhimanyuprabhṛtayaste dvādaśa mahārathāḥ||
Then those twelve mighty car-warrior including Abhimanyu and others, arranging their troops in proper order,
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.14
प्रेषिता धर्मराजेन भीमसेनपदानुगाः। प्रतिजग्मुर्महाराज तव पुत्रान् महाबलान्॥
preṣitā dharmarājena bhīmasenapadānugāḥ| pratijagmurmahārāja tava putrān mahābalān||
And being dispatched by the very virtuous king Yudhishthira to follow behind Bhima, encounter, O mighty monarch, your princely sons, all excellent car-warrior.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.15
दृष्ट्वा रथस्थांस्ताशूरान् सूर्याग्निसमतेजसः। सर्वानेव महेष्वासान् भ्राजमानाश्रिया वृतान्॥
dṛṣṭvā rathasthāṃstāśūrān sūryāgnisamatejasaḥ| sarvāneva maheṣvāsān bhrājamānāśriyā vṛtān||
Beholding those warriors on that chariots resemble the sun or the fire itself in effulgence, beholding all those fierce bow-men of burning effulgence and exceeding beauty,
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)
MBh 4 79.16
महाहवे दीप्यमानान् सुवर्णमुकुटोज्ज्वलान्। तत्यजुः समरे भीमं तव पुत्रा महाबलाः॥ तान् नामृष्यत कौन्तेयो जीवमाना गता इति।
mahāhave dīpyamānān suvarṇamukuṭojjvalān| tatyajuḥ samare bhīmaṃ tava putrā mahābalāḥ|| tān nāmṛṣyata kaunteyo jīvamānā gatā iti|
Shine resplendent in that conflict being decorated with diadems of gold-your sons all endued with great strength abandoned fighting with Bhima. But the son of Kunti was unable to brook the sight of their leaving the combat alive.
— tr. M.N. Dutt (1891–96) (public domain)