Atharvaveda Samhita — Kanda 7 — Chapter 6

AV 7 6.1

अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः । विश्वे देवा अदितिर् पञ्च जना अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम्

aditir dyaur aditir antarikṣam aditir mātā sa pitā sa putraḥ | viśve devā aditir pañca janā aditir jātam aditir janitvam

Aditi is the sky, Aditi the midspace, Aditi the mother, she the father, she the son; all the gods are Aditi, the five peoples; Aditi is what has been born, Aditi what is to be born.

AI translation rendered from the Sanskrit, not a published edition

AV 7 6.2

महीम् ऊ षु मातरं सुव्रतानाम् ऋतस्य पत्नीम् अवसे हवामहे । तुविक्षत्राम् अजरन्तीम् उरूचीं सुशर्माणम् अदितिं सुप्रणीतिम्

mahīm ū ṣu mātaraṃ suvratānām ṛtasya patnīm avase havāmahe | tuvikṣatrām ajarantīm urūcīṃ suśarmāṇam aditiṃ supraṇītim

The great mother of those of good vows, the wife of ṛta, we call for aid — of strong dominion, unaging, far-reaching, Aditi of good shelter and good guidance.

AI translation rendered from the Sanskrit, not a published edition

AV 7 6.3

सुत्रामाणं पृथिवीं द्याम् अनेहसं सुशर्माणम् अदितिं सुप्रणीतिम् । दैवीं नावं स्वरित्राम् अनागसो अस्रवन्तीम् आ रुहेमा स्वस्तये

sutrāmāṇaṃ pṛthivīṃ dyām anehasaṃ suśarmāṇam aditiṃ supraṇītim | daivīṃ nāvaṃ svaritrām anāgaso asravantīm ā ruhemā svastaye

Well-guarding earth, unassailable heaven, Aditi of good shelter and good guidance — the divine ship with good oars, not leaking: may we, guiltless, board it for well-being.

AI translation rendered from the Sanskrit, not a published edition

AV 7 6.4

वाजस्य नु प्रसवे मातरं महीम् अदितिं नाम वचसा करामहे । यस्या उपस्थ उर्व् अन्तरिक्षं सा नः शर्म त्रिवरूथं नि यछात्

vājasya nu prasave mātaraṃ mahīm aditiṃ nāma vacasā karāmahe | yasyā upastha urv antarikṣaṃ sā naḥ śarma trivarūthaṃ ni yachāt

At the begetting of strength we make with speech the great mother, Aditi by name, in whose lap is the wide midspace: may she extend to us threefold shelter.

AI translation rendered from the Sanskrit, not a published edition